Draaiende handen
onder de tafel
van de vrouw
die de vergadering leidt

mag ik alsjeblieft
bladzijden vol onzin schrijven
jaren vergooien
de hele wereld rondneuken

Sister Act 2. Oh happy day.
Die uithaal. O man, die uithaal.

Ik zag haar lopen
en ze droeg de wind
of werd gedragen door een briesje

Noem me eens druppel
wat jij me zegt kan ik worden
noem me eens druppel
zoals die we op het dak van de tent hoorden

een prikkel, een prikkel
en ik vertel het zo mooi
(dat zei je)

Het is tijd dat ik kan tekenen
De letters op elkaar gestapeld
Maken geen zonsondergang

Ik voel me als de oudste sleutel van de stad,
ik vloog

van die
kleffe
zwarte
teerachtige drab

Put a spell on me
Maak me onzichtbaar,
bel van nostalgie

Hoe de tijd je parten speelt en haar gezicht te mooi is.

teken een bloem op mijn lippen
als een stempel
over je lichaam

haar lichaam
een langgerekte s-vorm

haar armen
volgen zonder moeite de lijn

haar zwarte haar
tegendraads en slechts zichtbaar
in tegenlicht

ze is een muzieknymf
bespeelt het publiek
misschien wel meer dan haar lichaam

maar ze kan niet anders
en groeit onwaarschijnlijk
als een passiebloem op asfalt

Hij liegt te veel man, zijn hele leven is van leugens in elkaar gezet

ik wil je vragen mag ik voelen
of je extase bent
of het vat waarin ik smelt

ik wil je vragen mag ik voelen
en ver gaan van mezelf

en als jij nou
je instrument eens zoekt

je gedachten strijkt
je adem blaast
en je hoop besnaart

dan zal ik veinzen
ongelijk te hebben

Gulzige gierigaarden, die grootse geliefden;
zoet en zinderend zoenen ze, lang en lustig

Als wij gaan trouwen
wil ik op maandag
bij jou achterop
naar het stadhuis
omdat ik een Turkse aardbei ben

dat we dan 4 dagen
een beetje gaan neuken

om op zaterdag
bij jou thuis
met alle mensen
en de grootste zuiplap
net doen
of ie ons trouwt

eten drinken dansen
overal
met

opbloeiende liefdes
ruziende stellen
schreeuwende kinderen

en wij in de hooiberg

Doorgesnoven
Vol gezopen
Uitgeluld
Leeggelopen

dat je
opstaat
en de koffie opmaakt

naar de winkel gaat
met muziek in je oren

dat je
-voor het eerst-
de tekst verstaat

dat we
deze dag vorig jaar
fantaseerden samen te moorden

wat, nog geen
drie maanden later,
alleen ons fataal zou worden

Felix - Death to everyone but us

Ik wil je nu wel even bedanken

I
Er stond een kasteel
rondom water
geen brug

dat zag je
je kan wel zwemmen

maar het water is zwart
je pak nieuw
en de prinses te mooi
om met een vies kostuum te redden

dus doe je het maar niet

II
er stond een kasteel
rondom water
en er was geen brug

dat wist ze
het water was vies

maar ze had het bad vast vol laten lopen
en oefende dagelijks op riemen en knopen

ze zag je
en draaide de warme kraan nog eens open