Een rustig potje fietsen ontaard dan ook al snel in scheldkanonnades en binnen no time ontpop ik me tot een ware Gilles de la Tourette-patiënt. Een Gilles de la Tourette-patiënt op wielen welteverstaan.
De regen slaat keihard tegen de ruiten. Ik zit te schrijven, in mijn joggingbroek op de bank bij mijn vriend thuis. Hij speelt gitaar in zijn slaapkamer. De klanken vullen het huis en ik word er rustig van.
Euforisch voel ik me. Erg gelukkig en heel tevreden. Dankbaar ook, blij en nog steeds enorm verliefd. Omdat ik alweer een jaar samen ben met mijn liefde.
Menig van mijn eerder geschreven columns zijn gewijd aan ergernissen. Dat deze ergernissen ontstonden in de trein, was ook bepaald geen uitzondering. Ik probeer te minderen, echt waar, maar ik zat afgelopen vrijdag sinds lange tijd weer in de trein en er was gewoonweg geen houden aan.
Op mijn balkon zit ik in de zon. Maar al snel voelt mijn balkon niet meer als een balkon. Ik sluit mijn ogen en waan me in een groot tropisch oerwoud, waar de zon en de geluiden mijn zintuigen strelen en mijn gemoed bekoren.
Soms ben ik bang dat mijn hoofd ontploft. Zou het kunnen? Zouden je gedachten zo op hol kunnen slaan dat ze een soort kortsluiting veroorzaken? Boem! Fik erin, hoofd weg. Mag ik dan een nieuw hoofd uitzoeken, net als in ‘Madelief’?
Houd je van singer-songwriters? Kunnen de liedjes van Ben Howard of Benjamin Francis Leftwich je wel bekoren? Dan heb ik een dikke aanrader voor je. Toen ik de eerste namen van Lowlands checkte, hem er tussen zag staan en meerdere keren liedjes van hem op Facebook tegenkwam, besloot ik te gaan luisteren.
Koken heb ik altijd al leuk gevonden. Mijn eerste eitje bakte ik toen ik een jaartje of zeven was en ik wilde graag helpen in de keuken. Een druk leven zorgt er jammer genoeg soms voor dat ik toch voor een makkelijke oplossing moet gaan (een blikje soep in de pan of een quiche in de oven), maar het liefst kook ik lekker uitgebreid!
Waarschijnlijk is het stom toeval. Waarschijnlijk komt het door alle zorgen van de afgelopen maand. Waarschijnlijk had mijn januariblues niets met de maand januari te maken. Maar toch merk ik dat ik blij ben dat het februari is. Want dan is het net alsof je die rotbui, die een maand duurde, nog iets definitiever de deur uit kunt schoppen.
Never blink, want voor je het weet heb je iets moois gemist! Klik op een van de onderstaande categorieën om te beginnen met genieten;
>>Entertainment<<
>>Fashion & Lifestyle<<
>>Columns<<
>>Filmhuis<<
>>Boekenclub<<
>>Prijsvragen <<

Recente reacties
1 uur 54 min geleden
20 uur 33 min geleden
22 uur 32 min geleden
1 dag 3 uur geleden
2 dagen 1 uur geleden
2 dagen 16 uur geleden
2 dagen 18 uur geleden
3 dagen 16 uur geleden
3 dagen 21 uur geleden
3 dagen 21 uur geleden