De artikelen van Carlino

De dag dat mijn droom in duigen viel...

Ik wist het al jaren. Ik wist al jaren wat ik wilde worden. Het was mijn ultieme droom om in een camouflage-uniform door de modder te kruipen en voor reddingsmissies naar het buitenland te gaan. De actie en het feit dat ik iets goeds zou doen, sprak me aan. Ik wist het al jaren… Ik word een legerchick.

Illegaal in Vegas

Ik ben bijna jarig! Over acht daagjes word ik 21 en dan heb ik ein-de-lijk de magische leeftijd bereikt waarop ik “alles mag”. Dat is fijn want ik kan me namelijk nog herinneren dat ik naar Las Vegas ging… op mijn 19de. En als ik íets mag afraden, dan is het Las Vegas onder de 21.

Optocht lopen en bolletjes schieten

Oorpronkelijk kom ik uit Limburg. Vaak word ik daar een beetje mee gepest en wordt mijn accent nagedaan. Toch ben ik een trotse limburger. We hebben lekkere vlaai en een eigen taaltje. Buiten de vlaai en de taal, hebben wij ook nog een traditie, die Hollanders misschien een beetje raar vinden. Deze traditie vindt élk jaar weer plaats en élk jaar is het weer een groot feest. Ik ga jullie inwijden in de wereld van het OLS.

[img]http://www.pinkbullets.nl/files/Bölkes_.jpg[/img]

Sommige mensen hebben wél talent...

Een aantal jaar geleden leek het me tof om goed te kunnen tekenen. Ik wilde graag Brad Pitt kunnen natekenen. Na vele uurtjes zwoegen en ploeteren vond ik mijn creatie goed genoeg om aan groter publiek (lees: mijn ouders) te showen. ‘Wat heb je een mooie meneer getekend’, was de reactie van mijn moeder. Meneer?! Het is Brad Pitt! Blijkbaar zijn mijn tekentalenten niet ver genoeg ontwikkeld om een degelijk kunstwerk te produceren. Maar sommige mensen hebben hebben wél talent...

Lekker genant!

Met mijn blauwe schort en een dienblad loop ik richting het terras. Nadat ik twee thee met melk (jakkie) heb afgeleverd bij twee engelse dames, voeg ik me bij mijn collegaatje dat bij de deuropening het terras in de gaten houdt. ‘Carlijn’, zegt ze resoluut, ‘jij moet naar tafel 64. Ik ken er daar eentje van, maar ik weet zijn naam niet meer, dus ga jij maar even’. ‘Prima’, zeg ik en ik loer om het hoekje om te zien wie er aan de desbetreffende tafel zit. ‘Shit dat zijn wielrenners! Daar ga ik niet naar toe!’, roep ik gepikeerd.
‘Wat heb jij dan ineens tegen wielrenners?'

Misschien zijn ze toch wel leuk

Ineens komt hij op je af gerend. Hij is groot. Zijn tong hangt half uit z’n bek. Zijn ogen zijn helemaal op jou gefocust. Hij stort zich vol overgave op je en likt je helemaal onder…
Oké, wie nu een nogal seksueel getinte mind-movie in zijn hoofd heeft, zit helemaal fout. Ik heb het namelijk niet over mensen, maar over honden. Ik hou niet van honden. Sorry. Correctie. Ik hou niet van grote enge honden. Dat is natuurlijk niet zonder reden...

Nee jij niet, want jij bent homo...

Wij leven in een vrije wereld. Natuurlijk zijn er wetjes en regeltjes. Maar voor de rest zijn we vrij. Toch begon ik daar afgelopen week behoorlijk aan te twijfelen. Er kwamen wat nieuwsberichten voorbij die mij nogal schokten. Nadat ik ze gelezen had werd ik kwaad, heel erg kwaad. Waar gaat dat heen met de wereld..?!

De slechtste film ooit!

Ik doe een media-opleiding, zoals bij velen bekend is. Daarom wordt er bij ons op de University flink wat gediscussieerd over films. Normaal gesproken wordt er flink gedebatteerd over goede films, klassiekers, of extreem toffe films met mooie special effects. Afgelopen vrijdag ging het over heel iets anders.

Stomme tandarts. Bluh!

Ik moest naar de tandarts. Ik hou bij voorbaat niet zo van de tandarts. Het begint al met de geur. Het lijkt wel alsof ze daar een spray voor hebben. Net zoals in het ziekenhuis. Tandarts-spray en ziekenhuis-spray. Maakt niet uit bij welke tandarts of ziekenhuis je komt, het ruikt er áltijd hetzelfde.

Sporten kut? Not like this!

Ik zag laatst, vraag me niet waarom ik er überhaupt naar heb gekeken, een programma op de televisie over JFK. Een wijze kerel, die John F. Kennedy. Hij meende dus ooit dat de gemiddelde wereldburger niet in staat zou zijn om 50 mijl (= ongeveer 80km) te lopen… ongetraind! Nu moet ik zeggen dat ik inderdaad denk dat de gemiddelde wereldburger daar niet toe in staat is. Want volgens mij heeft de gemiddelde wereldburger ongeveer het gewicht van een kleine olifant en is hij net zo breed als hij lang is. Sport is volgens hem een programma op televisie waar mensen zich onnodig moe maken. Sportschoenen zijn meestal overduidelijk afwezig bij deze persoon en als hij ze al heeft, staan ze in een hoekje zielig te wezen. Sportkleding is meestal in een moment van verstandsverbijstering aangeschaft en zit inmiddels zo strak dat de persoon in kwestie meer op een rollade lijkt. En dat is natuurlijk hilariteit alom.