De artikelen van Niké

Het is misschien wat vroeg, maar ik heb oud & nieuw stress. Ik kan er ook niks aan doen. En die stress begon al in augustus. Dat is bijna net zo erg als pepernoten begin september.

Die stress wordt niet alleen door mijzelf veroorzaakt, maar ook door mijn vrienden. Ze wilden allemaal al heel lang eens onderwerp van een column zijn, dus bij dezen.

.

Sommige mensen hebben geen kinderen. Die hebben huisdieren.

En het gekke is, dat zijn dan net kinderen. Daar kun je ook mee praten. En net als echte kinderen kun je ze aankleden. Dat is leuk en dan krijgen ze het niet koud.

Dat laatste wil ik nog wel geloven als ik een rillende chihuahua zie. Al lijken die eerlijk gezegd altijd te rillen, dus volgens mij heeft het vrij weinig met de temperatuur te maken.

Dat bibberen kan ook komen door de baasjes.

Een vriendin van mij werkt bij het World Cancer Research Fund. Helemaal mooi zo’n baan natuurlijk. Waar je je met een baan bij de gemiddelde bank nog weleens kan afvragen ‘waartoe dient mijn werk…’ is dat bij het WCRF natuurlijk geen vraag.

Gij dient daar een onwijs belangrijk doel, het onderzoek naar kanker!
Ik vind het dan ook stoer voor vriendin M. dat ze daar werkt, al brengt dit helaas, voor mij en de rest van haar omgeving, ook wat nadelen met zich mee.

Sinds kort heb ik een nieuwe bel. Op mijn fiets.
Shiny and new.
Zoals een Vlaming zou zeggen: 'Ik ben zeer fier op dezen bel.'

Hiervoor moest ik het namelijk een tijd stellen zonder bel. Zoals ik het wel vaker moet stellen zonder geliefde voorwerpen omdat ze worden gejat, in het water verdwijnen, of zoals in het geval van de bel, gewoon kapot gaan.

Het bestaan zonder bel schept nieuwe uitdagen. Zo is het passeren van mensen op hoge snelheid dan opeens best spannend. Voor mij tenminste, ik heb nu eenmaal een lage spanningsgrens.