“Ach, daar heb je toch je vriendje voor...?” De meneer van de bouwmarkt kijkt mij met een glimlach aan. De neiging om hem over de toonbank heen te trekken is groot. Erg groot. Als ik een vriendje had, beste man, stond ik hier nu zelf niet.
Ik heb het niet zo op parkeergarages. Of eigenlijk hou ik er gewoon helemaal niet van. En dat heeft de parkeergarage voornamelijk aan zichzelf te danken.
Waarom zou iemand mijn onderbroek willen zien? Waarom zou iemand zijn onderbroek willen zien? Waarom zou ik de onderbroek willen zien van deze verkoper? Of van al die andere jongens op straat. Want het zijn er meer, véél meer. Het is een epidemie.
Waarom zou je niet terugzwaaien naar vrolijke meisjes die je avondspits wat opfleuren? Waarom zou je chagrijnig voor je uit blijven kijken en een beetje leuke opleving in het saaie, dagelijkse verkeer negeren? Ik kan me helemaal voorstellen wat voor mannen dat zijn. Van die saaie, grommende zakenmannen, die na ellendig lange vergaderingen terugrijden naar hun liefdeloze huwelijk.
Ik ben nog dagen doodmoe, ben misselijk en sta te trillen op mijn benen. Om naar niet te spreken van mijn gedrag tíjdens de inname van de alcohol. Niet dat ik me daar doorgaans veel van herinner, hoor. Óók zoiets.
Gisteren schreef Katie een column waarin ze uitlegt waarom ze voor verplichte anticonceptie is. Vandaag geeft Marijke haar mening over dit gevoelige onderwerp. Door haar werk in de psychiatrie heeft ze een iets andere visie op deze zaak dan Katie en Pieter van Vollenhoven.
Mijn goudvis heeft een beperking. Maar ik accepteer hem zoals hij is. Trouwens, tegenwoordig noem je dat geen beperking meer. Tegenwoordig noem je dat mogelijkheden. Dus ik heb een vis met mogelijkheden.
Ze pakt haar kans en danst vol enthousiasme tegen de persoon naast haar op. Of die nou wil of niet. Ze roept regelmatig ‘oeeh’ en doet allerlei seksuele toespelingen. Ik vermoed dat dit haar uitje van de week is.
‘Maar ik wil toch alleen maar wat warmte en gezelligheid?’. Met een knipoog kijkt hij me aan en biedt zijn arm aan terwijl we naar buiten lopen. Deze charmante man vertelde mij nog geen half uur geleden over zijn vriendin.
Een kwartier heb ik staan rillen in mijn minirokje, welke zijn effect totaal niet waar kon maken in dit geval, terwijl de agenten mijn gegevens achterhaalden. Ik mocht uiteindelijk gewoon gaan, maar ze hadden me flink bang gemaakt.
Never blink, want voor je het weet heb je iets moois gemist! Klik op een van de onderstaande categorieën om te beginnen met genieten;
>>Entertainment<<
>>Fashion & Lifestyle<<
>>Columns<<
>>Filmhuis<<
>>Boekenclub<<
>>Prijsvragen <<

Recente reacties
17 uur 14 min geleden
19 uur 13 min geleden
1 dag 17 min geleden
1 dag 22 uur geleden
2 dagen 13 uur geleden
2 dagen 14 uur geleden
3 dagen 12 uur geleden
3 dagen 18 uur geleden
3 dagen 18 uur geleden
3 dagen 22 uur geleden