Mede dankzij jullie lieve en bemoedigende reacties durf ik ook nu weer een deel van mijn leven met jullie te delen.

Iedereen kent het wel; er zit een irritant liedje vast in je hoofd en je krijgt het er niet uit. De mensen van Unhear it waren dit universele probleem zo zat dat ze een oplossing hebben bedacht. Als er een irritant liedje vast zit in je hoofd, laten zij je een ander irritant liedje horen en ben je van het vorige liedje af. Handig!

Share

Barbara Stok is bang voor de dood. Zo erg, dat ze soms 's avonds in bed wordt overspoeld door die angst. In deze graphic novel gaat ze op zoek naar een oplossing voor dit universele probleem.

Logger sinds: 4 augustus 2010.

Favoriete eigen log: Oei. Ik ben niet goed in kiezen. Al helemaal niet als het om mijn eigen werk of teksten gaat. Ook heb ik nog maar vijf columns op PinkBullets gepubliceerd, maar ik zal toch een poging wagen. ‘De dood en hoe ermee om te gaan’ is denk ik mijn favoriet van dit moment. Het laat goed zien wat er in mijn hoofd omgaat, hoeveel ik met vergankelijkheid bezig ben en hoe ik altijd alles wil weten. Maar dat je ondanks dat je al een heleboel weet, nooit kunt weten hoe zulke emoties voelen tot je ze ervaren hebt. Over ratio versus gevoel.

Favoriete log van medelogger op PiBu: Ook hier geldt; ik ben niet goed in kiezen. Het grote probleem hier is dat er zo ontzettend veel columns zijn, van zoveel verschillende schrijvers en schrijfsters. Maar er zijn er toch twee die ik er voor mij persoonlijk uit vond springen. ‘Het badmeisje dat ophield te bestaan’ van Mia. Deze log was erg herkenbaar. Het gevoel te willen verdwijnen. En het gevoel dat ook te kunnen in het warme water van het bad. Erg mooi geschreven. Ook ‘Ik heb spullen, dus ik besta’ van Nathaliefje vond ik erg goed. Mooie filosofische inslag en een onderwerp waar ik zelf ook veel over heb nagedacht. Wederom herkenbaar en goed geschreven.

Wat ik verder nog kwijt wil: Ik ben Sofie. Ik ben net afgestudeerd aan de kunstacademie in Zwolle aan de afdeling Fine Art (Autonome Beeldende Kunst). Al van kleins af aan schrijf ik. Gedichtjes, verhaaltjes, brieven en dagboeken vol. Mijn schrijven heeft lang op zijn gat gelegen, maar toen ik aan de kunstacademie begon, kwam de drang weer terug. Ik begon tekst in mijn foto’s en tekeningen te verwerken. Ik schreef weer gedichtjes, zinnetjes en persoonlijke verhalen, die uiteindelijk terugkwamen in het beeld dat ik creëerde. Mijn eindexamenwerk bestond uit tekeningen, volledig opgebouwd uit zorgvuldig, klein geschreven zinnetjes. Woorden en letters. Sinds ik mijn scriptie schreef, ben ik columns gaan schrijven. Mijn scriptie schreef ik over vergankelijkheid. Ik schreef over de dingen die me opvallen, die ik niet en wel kan bevatten. Ik bleef daarna schrijven over gedachten, beslommeringen en dingen die ik opmerkte en zo kwam ik uiteindelijk bij PinkBullets terecht.
Ik begin nu aan mijn studie wijsbegeerte aan de Universiteit van Utrecht. Ik wil nog veel verder de diepte in, ik wil nog heel veel leren. En heel, heel veel blijven schrijven.

“Goedemorguh Buurfrou!!!!” Zo word ik inmiddels al drie jaar dagelijks begroet door mijn buurtgenoten in de fantastische multiculti-wijk (en lees dus niet: probleemwijk) Lombok in Utrecht. Lees verder...

Dot dot dot is een simpele webcomic over twee vrienden, bier, vrouwen, daten, de zin van het leven en belangrijke vragen als 'waar dromen honden over'? Drie keer per week verschijnt er een nieuw stripje, meer dan genoeg vermaak dus!

Share

Ik weet alleen niet zo goed waar ik zelf sta. Ik twijfel er namelijk heel erg aan of je… correctie; of ik een leven lang bij een en dezelfde persoon zou kunnen zijn. Ik smelt van binnen als ik twee stokoude mensen hand in hand of arm in arm zie lopen. Zo was het ook bij mijn opa en oma.

Na het succes van The Jersey Shore dacht RTL5; Dat kunnen wij beter. En ze komen met Oh Oh Cherso. Aan de castingtapes te zien wordt het bril-jant. Maak je klaar voor Sergonisos en Versaasje!

Dinsdag verwardag! Ook vandaag heb ik weer drie vragen waar ik het antwoord niet op weet, jij wel?

In mijn puberteit hield ik dagboeken bij: pretentieloze verslagen van wat mij zoal bezig hield. Ik had niet de ambitie om de nieuwe Anne Frank te zijn. Afgelopen weekend kreeg ik van mijn moeder een doos mee met al mijn oude dagboeken. Een beetje bladeren leerde al gauw: ik was inderdaad niet de nieuwe Anne Frank.

Ze vroeg me of ik een kinderwens had. Ik mailde terug dat het onverstandig is om als twaalfjarige een kind te krijgen. Pas nu besef ik dat dat een erg raar antwoord was. Ik ben namelijk niet twaalf, ik ben bijna dertig. Allicht is het tijd om op te groeien. Maar hoe? Hoe 'hoor' je je te gedragen en voelen als bijna dertigjarige?

Logger sinds:
20 april 2010

Favoriete eigen log:
Andermans Woorden

Favoriete log van medelogger:
De briefwisseling met FrontaalNaakt.

Wat ik verder nog kwijt wil:
Dat het inderdaad het één of het ander is en nooit samen; oud worden of wijs worden. Momenteel word ik alleen oud. Wat raar is, want ik ben nog zo jong. En oh! Begin de dag met een dansje en ik word altijd wakker met een wijsje in mijn hoofd.

Lees hier alles van Martje

Arme Abuba is op aarde neergestort en wil graag terug naar zijn planeet. Daar heeft hij (zij? het?) jouw hulp bij nodig! Klik op verschillende voorwerpen en help Abuba om weer thuis te komen en probeer zo hoog mogelijk te scoren. Ik had 18559 punten en ben daarmee een 'appaling alien'. Auw. Ik hoop dat jij meer succes hebt!

Share

Als de vriendin van Sam teruggaat naar Japan, hoeft hij niet lang na te denken. Hij gaat mee. Samen met Midori komt hij terecht in een klein appartement in Osaka en zij regelt een baantje voor hem in de stripwinkel van haar oom; MECHAcomiXXX!!! Kortom, niets staat Sam in de weg om gelukkig te worden in Japan.

maar dan corny...

David Attenborough is voornamelijk bekend vanwege zijn briljante natuurdocumentaires. Speciaal voor deze docu van BBC Horizon neemt hij de mens als onderwerp en vraagt hij zich af hoeveel mensen er op aarde kunnen leven. Informatief én entertainend.

Share

Roodharigen zijn een bijzonder slag. Ze hebben veel minder haar op hun hoofd dan ander kleurigen. Ze zijn onbetrouwbaar, maar tegelijkertijd ook seksueel actiever. Ze zijn eigenwijs en temperamentvol en hun pijngrens ligt een stuk lager waardoor ze 20% meer verdoving nodig hebben. En, ze zijn met uitsterven bedreigd!

Een kwijlende baby is aandoenlijk, een kwijlende volwassene is bah. Dikke babybeentjes zijn lief, maar 20 jaar later is het bah. Zo zijn er veel meer dingen waar baby's wel mee weg komen, maar volwassenen niet. Sam Greenberg heeft ze op 11points.com allemaal even op een rijtje gezet.

Ik ging naar de film. The Expendables. Zeg maar niks! Het leek of ik naar een wedstrijd van Feijenoord ging. Qua publiek. Hardcore hooligans. Allemaal mannen die Stallone, Willis of Schwarzenegger willen zijn. Of worden. En echt. Ik was bang. In mijn marine-outfit, rokje, jasje, op beeldige pumps. Wist ik veel!

Ik kan het soms erg moeilijk vinden om mijn aandacht lang bij hetzelfde - oh kijk een vlinder! - onderwerp te houden. Volgens deze Engelstalige test valt het gelukkig nog best mee, mijn aandachtsspanne is niet veel korter dan die van de gemiddelde mens. Doe deze korte (!) test zelf hier. (Mits je je aandacht erbij kunt houden)

Share