Ik zit met een ernstig probleem. Een seksloze relatie. Ik ben 31, heb 3 kids, en mijn partner is 39. Ik wil wel seks met hem, maar hij niet. Hij ontwijkt mij door bij de kids in bed te kruipen, als ze bang zijn.

Hoi Lara,

Allicht een vreemd probleem, maar hoe kom ik over mijn gene heen? Ik ben namelijk ontzettend preuts. Daarom ga ik nooit naar de sauna, douche nooit op de sportschool en heb er een hekel aan als een vriendin zich rustig uitkleed in mijn bijzijn. In deze situaties weet ik niet waar ik moet kijken en hoe snel ik mezelf moet bedekken. Veel van mijn vriendinnen zijn erg vrij en gaan bijvoorbeeld rustig naar de wc als ik in de badkamer ben.

Het is niet zo dat ik me voor mijn lijf schaam, maar ik voel me gewoon erg ongemakkelijk rondom bloot. Hoe kom ik hier vanaf?

Liefs,
Q.

Lieve Lara, ik heb een raar probleem. Als ik verliefd ben, echt echt echt verliefd, verander ik in een complete mongool. Ik word zo'n mongool dat ik the object of my affection alleen maar wegjaag. Nu heb ik laatst iemand ontmoet en ik ben helemaal in love! Het is wederzijds, dus dat is fijn. Probleem is echter dat ik inmiddels zo verliefd ben, dat ik hem inderdaad alleen maar wegjaag. Als hij me belt neem ik niet op omdat ik bang ben iets debiels te zeggen, als we samen ergens romantisch zitten en ik denk dat hij me wil zoenen word ik misselijk en maak ik snel een lompe opmerking of loop weg, als hij me een complimentje geeft klap ik dicht en zo kan ik nog wel even doorgaan over alle rare dingen die ik doe, maar niet WIL doen!

En het suffe is nog, voor ik echt verliefd word ben ik zo chill! Lief, gezellig, complimenteus, altijd in voor wat nieuws en als het dan écht leuk begint te worden verander ik opeens in een norse, lompe debiel.

Hoe stop ik met dit gedrag voordat ik hem heb weggejaagd?
Liefs,
Debilio.

Lieve Lara,

Ik kan het heel lang hebben over mijn probleem, maar ik hou het liever kort. Mijn libido is verdwenen, zomaar. Ik heb geen zin meer in seks met mijn partner, maar we hebben geen ruzie, ik vind hem nog steeds aantrekkelijk, dus daar ligt het niet aan. Ook met mezelf heb ik geen seks meer, terwijl dat voorheen toch wel een keer per week gebeurde. Ook andere mannen word ik niet geil van en porno interesseert me niet meer.

Wat is hier in godsnaam aan de hand en hoe kom ik hier vanaf? Ik wil seks helemaal niet zien als 'gedoe' en er gewoon weer van kunnen genieten!

Liefs,
de koelkast

Lieve Lara,

Ik woon in een volksbuurtje waar iedereen heel goed met elkaar omgaat, mijn buurvrouw (C.) is zelfs een vriendin van me geworden. Haar zusje (F.) woont verderop in de straat en mat haar kan ik minder goed opschieten. Nu kwam ik er laatst achter dat F. met de ex van C. naar bed gaat! Hoe doet er even niet toe, maar geloof me, het is 100% waar. Uit mijn vele gesprekken met C. weet ik dat zij zoiets compleet not done vindt en ik denk dat elk normaal mens er zo over denkt. Dan nu mijn probleem, hou ik deze informatie voor me, of vertel ik het aan C., waardoor ik een familieruzie (en allicht een burenruzie) veroorzaak?

Ik ben benieuwd naar je oplossing!
Liefs,
A.

Hi lara,

ik ben 14 jaar en ik ben onwijs dom geweest om 20 euro van de bankrekening van mijn oma af te pinnen. Ik dacht dat het niet uit zou komen en dat niemand iets door zou hebben, nou mooi niet hoor een dag later zat m'n oma samen met mijn moeder bij ons thuis op de bank te wachten tot ik uit school kwam. En toen kwam het, Heb je gestolen, nee ben je gek, ben is eerlijk enz enz. toen kwam het bank afschrift. Kortom ik ben super en super stom geweest. Nou weet mijn moeder niet wat ze met mij aan moet en eigenlijk wil ik mijzelf aangeven bij de politie maar heeft het zin en is het slim om te doen ? en wat staat er voor diefstal van 20 euro op je 14e.

Dankjewel, Mike

Lieve Lara,

Ik had niet verwacht dat ik jou ooit nog eens zou mailen, maar ik hoop dat jij mij kan helpen. De afgelopen tijd droom ik steeds vaker over een meisje, dromen variërend van puur platonisch tot hevig erotisch. Niets mis mee, elke man heeft dat wel eens. Probleem is alleen wel dat het meisje in mijn dromen een directe collega is. Op het werk is ze een van de weinigen met wie ik ook dingen buiten het werk om kan bespreken. Maar dit dus niet. Behalve dat ze al jarenlang een vriend heeft, ben ik nog van de categorie 'je flikflooit niet met collega's'. Vandaag merkte ik dat ik kortaf tegen haar begon te doen en ze vroeg dus ook of er iets was. Ik weet het maar aan slaaptekort afgelopen weekend. Wat moet ik doen? Ik begin zowat op te zien tegen contact met haar.

Lieve groet,
Sander

Lieve Lara,

Ik hoop dat je mijn probleem kunt oplossen. Een vriendin van me zit altijd in de problemen en ik sta dan altijd voor haar klaar. Niet meer dan normaal toch? Echter begint ze steeds vaker zelf problemen op te zoeken, zo heeft ze nu een affaire met haar ex die haar eerder geestelijk en lichamelijk heeft mishandeld, heeft ze zo'n beetje al haar salaris in een middagje shoppen verbrand en komt ze nu steeds bij mij eten omdat ze geen boodschappen kan doen. Druppel voor mij was toen ze me vroeg of ik 'effe' haar elektra-rekening voor wilde schieten, anders zou haar stroom afgesloten worden.

Ik vind het echt niet erg om te helpen, maar ik heb het idee dat ik haar alleen maar verder de goot in help. Wat moet ik doen?

Lieve Lara, ik heb een probleem en ik hoop dat jij me kunt helpen. Mijn vriend en ik zijn nu al een poosje samen en het gaat erg goed tussen ons, op een dingetje na. Mijn gewicht is voor hem nogal een issue. Toen ik hem leerde kennen was ik best mollig. Of zoals hij het zegt, had ik goede tieten en een lekkere kont. In de loop der jaren ben ik langzaamaan dat babyvet kwijtgeraakt en weeg ik ruim 15 kilo minder dan toen we elkaar leerden kennen. Ik heb nu eindelijk een platte buik en slanke kuiten (waar ik erg blij mee ben) maar van mijn legendarische achterwerk en boezem is niet veel meer over. Zelf heb ik daar geen problemen mee, mijn lijf is mooi in proportie en ik ben nog nooit zo fit geweest. Mijn vriend is er dus minder blij mee. Hij vindt mijn kont plat en botterig en ‘mist’ mijn voluptueuze boezem om lekker tegenaan te liggen. Ook plaagt hij me steeds en ‘klaagt’ zogenaamd grappig tegen vrienden dat hij zich bekocht voelt, omdat ik niet meer het meisje ben waar hij voor is gevallen. Over het feit dat hij juist dikker is geworden zegt hij alleen maar dat ik niet moet klagen omdat er nu meer is om van te houden.

Ook al gaat het voor de rest tussen ons goed en weet hij dat ik zijn opmerkingen niet leuk vind, hij blijft toch doorgaan met ‘grappen’ maken. Vooral in het bijzijn van andere mensen vind ik het vervelend. Hoe zorg ik er voor dat hij stopt?

Groetjes,

Skinnychick

Lieve Lara, ik heb pas echt een probleem! Met oud en nieuw heeft mijn lieve vriend me ten huwelijk gevraagd en ik heb volmondig ja gezegd! Maar na het gezeik van de afgelopen maanden weet ik nu eigenlijk niet meer zo zeker of ik wel wil trouwen. Niet door hem, hij is geweldig, maar door alle mensen om ons heen.

Mijn ouders zijn gescheiden en allebei hertrouwd en mijn moeder kan mijn stiefmoeder niet uitstaan. Ik heb echter wel een goede band met mijn stiefmoeder en wil haar dus gewoon op mijn bruiloft hebben, maar dat wil mijn moeder weer niet. Daarnaast wil mijn moeder ook nog dat ik haar trouwjurk draag (haar laatste, van haar derde huwelijk!) maar ik heb er geen behoefte aan om een jurk te dragen die zij droeg bij het huwelijk met papa nummer 3. Wel wil ik haar jurk dragen van haar huwelijk met mijn vader, dat vind ik een mooie gedachte, maar die heeft ze verbrand na de scheiding..

Daarnaast bemoeit mijn schoonmoeder zich echt met alles en elk idee wat ik aandraag vindt ze belachelijk. Ze weet echt alles beter en heeft zichzelf benoemd tot weddingplanner. Terwijl het ONS huwelijk is en WIJ het willen doen op ONZE manier. Mijn vriend (verloofde dus, hihi!) houdt zich een beetje op de achtergrond, omdat hij al helemaal geen zin heeft in deze toestanden.

Tot slot willen we allebei geen kinderen bij de ceremonie, maar mijn zus ging zowat door het dak toen ik dat voorzichtig liet vallen, want zij neemt uiteraard haar drie jonge kinderen mee en dan moet ik maar een leuke speelhoek voor ze neerzetten ofzo..

Lang verhaal kort, mijn lief en ik zijn alleen maar bezig met het tevreden stellen van de mensen om ons heen (wat nooit gaat lukken) en kijken helemaal niet meer uit naar wat de mooiste dag van ons leven had moeten worden.

Ik hoop dat je wat nuttige tips voor me hebt, want ik zie het nu echt niet meer zitten..

Liefs,
Bruidje.

Lieve Lara, ben ik nog normaal?

Bij een feestje, vorig jaar, kreeg o.a. ik, van mijn vriend die er al wat op had, een flinke tik op mijn billen.
Mijn reaktie, ook aangeschoten, dus: "Ja, lekker!", waarop ook mijn beste vriendin meedeed en op mijn billen sloeg.
Ik was even stil, maar riep toen, met een rood hoofd, weer: "Lekker".

Het probleem is dat ik absoluut geen SM-ideeën erop na houd, maar zachtjes op mijn billen krijgen echt een fijn gevoel vind: intiem, heel cosy en lekker "nagloeien".
Mijn vriendin moest vreselijk lachen, toen ik het uiteindelijk durfde vertellen, maar geeft mij sindsdien wel af en toe op mijn billen, soms tamelijk hard.
Nota bene terwijl we lekker kleppen over andere meiden en collegaatjes, maar zo voel ik me niet schuldig over lekker roddelen.
Zelf ziet ze er niet veel in, na een keer proberen.

Hoe kan ik mijn vriend mijn gevoelens duidelijk maken, zonder dat ik als "SM-liefhebber" door het leven ga of meteen afgewezen wordt, of is het maar beter hier helemaal niet over te praten.
Ik wil gewoon op schoot kunnen kruipen, kunnen vragen om op mijn billen te krijgen en geknuffeld worden, zonder dat er sex aan te pas hoeft te komen.

Oh, ja, en zonder dat er meteen een psych bij hoeft, want ik vind mezelf best normaal!

Pofbroekje

Lieve Lara,

Ik heb een probleem! Best gênant ook wel, en ik heb getwijfeld of ik het wel naar je zou mailen. Probleem is als volgt, ik heb aambeien. Volgens mijn huisarts hoef ik me er geen zorgen om te maken, dus dat doe ik ook niet. Het gaat mij er echter om hoe het er uit ziet. Ze zitten aan de buitenkant, dus je kan ze best goed zien. Dit is dan ook wat me er van weerhoudt om met mijn nieuwe liefde naar bed te gaan, ik schaam me gewoon kapot. Als ik gewoon op mijn rug lig is er uiteraard niets aan de hand, maar ik ben bang dat hij me bijvoorbeeld omdraait om me achterlangs te nemen, tsja, dan zie je het toch wel heel erg. Wat moet ik nu?

Groetjes,
Een onzeker meisje.

Lieve Lara,

Ik heb een dilemma en ik hoop dat jij me kunt helpen. De situatie is als volgt, ik heb een superleuke jongen ontmoet en ik denk dat het echt wat tussen ons kan worden. We zijn nu een paar keer samen op stap geweest en bellen en mailen zo'n beetje elke dag. Geen vuiltje aan de lucht, zou je zeggen. Nu is het zo dat ik rook (ja, ik ben een zielige verslaafde en het is slecht voor me, dat weet ik allemaal) en hij is nogal anti-roken. Als we samen zijn rook ik dan ook niet, maar zodra we afscheid hebben genomen weet ik niet hoe snel ik een peuk op moet steken.

Nu hadden we laatst een heel gesprek over ons en onze eventuele gezamenlijke toekomst en toen meldde hij tussen neus en lippen door dat hij nooit samen zou willen wonen met een roker. Ik heb daar toen heel subtiel op gereageerd en aan het eind van het gesprek kreeg ik eigenlijk een ultimatum voor mijn voeten. Als ik echt wat met hem wil, moet ik stoppen met roken. Als ik door blijf gaan met roken weet hij niet zeker of het inderdaad serieus serieus wordt tussen ons.

Dan nu mijn dilemma, enerzijds is hij het echt waard om te stoppen met roken, in de eerste plaats omdat stoppen altijd verstandig is en in de tweede plaats omdat hij echt geweldig is en we het ontzettend leuk hebben samen. Maar na ons gesprek begon m'n bloed ineens te koken, als je mij wil, als je voor mij kiest, kies je voor mij helemaal, inclusief slechte gewoontes en onhebbelijkheden. Je kan toch niet tegen iemand zeggen dat je alleen maar voor een stukje van die persoon kiest? Nu ben ik dus erg aan het twijfelen of ik wel met iemand wil zijn die me zo'n ultimatum voor de voeten werpt, ook al heeft hij 100x gelijk en is het inderdaad slimmer om te stoppen.

Ik hoop dat jij hier iets nuttigs over kan zeggen.
X
Rokerella

Lieve Lara, ook ik heb een probleem. Laatst ben ik in een dronken bui met twee mannen naar huis gegaan en daar hebben we van alles gedaan en het was heerlijk. Niets voor mij, braaf meisje als ik ben, maar toch heb ik geweldig genoten en heb ik er geen spijt van. Toch is er iets wat aan me knaagt.. Met mijn toestemming hebben we alles gefilmd. Die film hebben we na de eerste sessie ook met z'n drieën bekeken en dat zag er zo goed uit, dat we het daarna nog een keer hebben gedaan en ook dit hebben we weer gefilmd. Het gaf me een enorme kick en ze hebben ook meteen een kopietje voor me gebrand, dat ik af en toe nog terug kijk.

Maar nu maak ik me stiekem toch zorgen over die filmpjes. Wat nu als ze het op internet zetten? Mijn vrienden zullen me er niet om veroordelen, maar ik heb een baan waarin het belangrijk is om representatief te zijn en ik denk niet dat internetpornstar erg representatief is. Met die mannen heb ik sindsdien geen contact meer gehad, dus wat moet ik nu doen? Gewoon op de bonnefooi naar dat huis gaan om m'n tape op te eisen? Of me er bij neerleggen en hopen op het beste? Ik hoop dat jij me kunt helpen.

Liefs,
IPS.

Klik hier voor het antwoord van Lara.

HELP! Lang verhaal heel erg kort, ik ben na jaren eindelijk weer vrijgezel, al vrij snel een leuke man leren kennen, meteen in het begin gezegd dat ik geen relationele dingen wil en nu 6 weken later lijken we net een stel. Geen zin in, gaat allemaal veel te snel! Dus nu reageer ik niet meer op zijn vele belletjes en sms'jes en nu is hij boos. Hoe kom ik hier in godsnaam vanaf?

Hoi Lara de Lieve!

Is weer eens wat anders dan dat eeuwige Lieve Lara, toch? Ik hoop dat je me wil helpen met mijn probleem, al komt het allicht over als een luxeprobleem, maar toch. Voor de kerst had ik lekker vrijgenomen en een heerlijke periode gehad met mijn vriendje, vriendinnen en familie. Veel gelezen, lekker vaak op stap geweest, films gekeken, eigenlijk alle dingen waar je normaal zelden aan toe komt omdat je het te druk hebt met werken en het huishouden enzovoorts.

Nu ben ik alweer twee weken aan het werk, maar ik kan mijn draai niet vinden. Om eerlijk te zijn heb ik eigenlijk helemaal geen zin meer om te werken, laat mij maar mooi thuiszitten! Beetje rommelen in huis, lekker lezen, uitgebreid koken en allemaal leuke dingen plannen en doen. Omdat ik best een goede opleiding en baan heb, vind ik het raar om "gewoon" te stoppen met werken, zonder dat ik kinderen heb of wil.

Lang verhaal kort, ik wil lekker thuis zitten, moet ik het wel of niet doen?

Lieve Lara,

Voor het nieuwe jaar wil ik eigenlijk alles anders gaan doen. Hele andere carriere, andere vrienden (die wat interessanter zijn en niet zijn blijven hangen in 1998, zoals mijn huidige vrienden), andere kledingstijl (opvallender, ik kleed me altijd heel erg standaard) en andere hobbies (ik wil graag spannende dingen doen, zoals parachutespringen enzo). Maar eigenlijk heb ik geen idee hoe ik dit moet aanpakken. Heb jij een stappenplan voor me?

Groetjes,
B.

Hallo Lara,

ik hoop dat je kan helpen met het volgende. Mijn omgeving houdt namelijk geen rekening met me en dat begint me steeds meer dwars te zitten. Ik ben er namelijk laatst achter gekomen dat ik HSP ben (hoog sensitieve persoonlijkheid) en dit betekent onder andere dat ik erg gevoelig ben voor harde geluiden en sferen voel ik goed aan. Ik heb dus ook aan mensen in mijn directe omgeving uitgelegd dat ik dit heb en daarom soms sterk kan reageren als ze lopen te krijsen of als er een onaangename sfeer hangt. Bijna iedereen reageerde hier erg begripvol op, maar nu houden ze nergens meer rekening mee. Zo waren mijn twee collega's vandaag ontzettend aan het krijsen, zonder er bij stil te staan dat ik daar last van heb.

Ook blijft mijn schoonvader maar mensen sarren als ik in de buurt ben (mij niet meer omdat ik een paar keer in tranen ben uitgebarsten) terwijl hij weet dat ik niet tegen zo'n onaangename sfeer kan! Zo zijn er nog veel meer voorbeelden. Wat me dwars zit is dat ik dit heb uitgelegd en dat mensen begripvol reageerden, maar zich nu niets meer aantrekken van mij terwijl ze weten dat ik HSP ben. Hoe los ik dit op? Weer opnieuw uitleggen wat HSP is? Of heb jij andere suggesties?

Lieve Lara,

Mijn probleem is mijn gewicht. Ik ben de afgelopen periode nogal veel aangekomen, simpelweg omdat ik niet meer sport en lekker veel aan het eten en snoepen ben. Omdat het best opvalt, krijg ik ook best veel commentaar uit mijn omgeving. Laatst op mijn werk trakteerde een collega op gebak en hij zei toen heel grappig dat ik vast niet wilde omdat ik zo te zien al genoeg gebakjes op had. Na die opmerking voelde ik me nogal rot en nu wil ik graag afvallen. Niet alleen door die opmerking, maar ook omdat ik gewoon mijn oude figuur terug wil. Alleen lukt het me maar niet om al het lekkers te laten staan, helemaal al die extra lekkernijen nu met de feestdagen. Ik heb het koolsoepdieet geprobeerd, maar dat vind ik vies, dus dat was geen succes. Ook heb ik een weekje gesonjabakkerd, maar dat hielp ook niet echt. Heb jij tips hoe ik mijn oude figuur snel terug kan krijgen zonder teveel moeite?

Alvast bedankt,
groetjes
S.