Daar sta je dan vol goede moed. “Dit jaar moet en zal ik in die waanzinnige gouden bikini passen van merk x”. Ik betrap mezelf er elk jaar weer op dat ik zo rond maart of april (soms ook pas mei) bij mezelf denk: “En nu is het mooi geweest met de burgers, flappen, sticks en chips, nu ga ik echt die 5 overtollige kilo’s kwijtraken".

Met je linkervoet maak je onbetekenende tekeningen in het zand. De straffe zeewind speelt met je haar en voor één moment wenste ik dat ik de wind was. Ik vraag me af hoe je lippen nu smaken, of ze zoutig zijn door de kus van de wind. Als ik had gezegd wat ik dacht, zou je me pathetisch noemen.

Judiths review van Where the wild things are bracht bij mij een hoop herinneringen boven. Bij het lezen van de Nederlandse titel van het prentenboek, "Max en de Maximonsters" verschenen er reuzenkrokodillen van Roald Dahl en spinnen van Annie M.G. Schmidt op mijn netvlies.

Het was weer een ouderwets gezellige avond geweest. We hadden lekker zitten beppen en joelen en nu ging de visite weg. Na 3 dikke smakkerds op de wangen die nog gloeiden van de wijn stapten ze in de auto. Ze reden langs het huis, wij zwaaiden uitbundig en toen…TOeToet!

Lieve ladies van Nederland, ik gooi het er maar meteen uit: ik ben toe aan een weekendje weg! Nog nooit heb ik zo erg de behoefte gevoeld om lekker weg te gaan, te relaxen en mij nergens druk om te maken. Al helemaal nu ik voorzichtig de eerste geuren van de lente opsnuif.

Eigenlijk stond het me tegen. Die verhalen die ik had gehoord ... Ik had het gevoel dat ik in een soort sekte terecht zou komen. Maar toen een vriendin me mee vroeg, won mijn nieuwsgierigheid het van de angst. Ik waagde me in het hol van de leeuw. Elly verslaat.. een bezoek aan de Fitness Eerst

Vroeger niet. Ja, wel als er wat ergs aan de hand was, of als ik pijn had. Na een val, van mijn fiets ofzo. En nu jank ik bij alles wat ik op televisie of het witte doek zie.

Lees verder...

Mijn laptop is vorige week gecrasht. Volledige chaos is zacht uitgedrukt. Hoe moet een schrijver en scholier overleven zonder computer? Gelukkig was er dit weekend de perfecte remedie voor mijn stress: Het familieweekend.

Vriendin M. hangt aan de telefoon. Ze heeft hulp nodig. Er was niets aan de hand, ze was vrolijk en blij en BAM. Ogenschijnlijk uit het niets depressief. De aanleiding? Vogue. Mijn lieve vriendin had last van een Vogue-depressie, een verschijnsel waar bijna elke vrouw wel eens mee worstelt.

We hebben het er al eerder over gehad op deze altijd actuele site, orgasmes faken is voor mietjes. Wij PiBu-dames zouden dat natuurlijk ook nooit doen, maar dit blijkt niet te gelden voor de rest van Nederland (M/V). Onderzoek toont aan dat...

Op een kraakheldere zondagochtend in de winter van 2010 stond ik te roken op een balkon in een prachtwijk. Het had gesneeuwd. Een jongetje rende soms een stukje en stopte dan weer. Hij wist niet zo goed wat hij er mee aan moest. Soms weet ik ook niet zo goed wat ik moet doen in een prachtwijk.

Oké. Het is officieel. Ik ben een zweefteef! Tot voor kort wist ik altijd wat ik wilde stemmen en op wie maar nu niet meer! Ik ben echt de weg kwijt. Ik ben een zwevende kiezer.

Na meerdere seizoenen van Idols, Holland’s got talent en vergelijkbare varianten, zou je toch denken dat al het talent inmiddels op is. Ook ga je er van uit dat wij sowieso allemaal een spiegel voorgehouden hebben gekregen van waar we wel en, liever nog, waar we juist minder goed in zijn. Niets is minder waar!

Acht jaar geleden verliet ik het idyllische Friese dorp waar ik ben opgegroeid. Ik ging studeren en uiteindelijk zelfs in de Randstad wonen. Dat grenst aan landverraad. Leven in Friesland is het mooiste wat er is. Daar is elke Fries van overtuigd.Hoe haalde ik het in mijn hoofd?

Net als Judith heb ook ik mijn Hyves account verwijderd. Ik was blij. Hyves was minder blij, gezien het dramatische bericht wat ik kreeg: ‘Een triest moment, je Hyves account wordt verwijderd, hoe heeft het zo ver kunnen komen?’ Nou, ik zal vertellen hoe het zover heeft kunnen komen.

Lees verder...

Hoera, er komen weer verkiezingen! Hoewel het natuurlijk vrij dramatisch is dat JP voor de vierde keer zijn clubje niet tot het einde bij elkaar heeft weten te houden weegt dat voor mij niet op tegen het pure vermaak van verkiezingstijd. Verkiezingen zijn lachen.

Herinner jij je nog de tijd waarin je met je vriendinnetjes de kleedkist van je moeder in dook? Grote soepjurken en parelkettingen vlogen je om de oren. Om het af te maken deed iedereen lippenstift op en de hakken van zuslief aan. Het was vrij onschuldig, maar tegenwoordig is het een trend in kleuterland.

Volgens mij is er niemand koningin van internet, dus bij dezen roep ik mezelf uit tot Koningin Judith des Interwebs. Bezwaren? Pech. Allereerst voer ik de doodstraf weer in. Op onderstaande gedragingen staat de doodstraf, dus wil je blijven leven, lees ze dan goed door.

Vorige week was het vakantie in het zuiden. Als ik sommigen mag geloven was dat op de weg goed te merken. Maar toen ging ik zelf een kijkje nemen.

Jaren van indoctrinatie van Emile Ratelband lijken hun vruchten af te werpen. In deze tijden van crisis laten wij ons niet gek maken. Wij behoren tot het volkje dat positief en met de blik vooruit de dag start.