Sinds het aftreden van Job Cohen is er een felle discussie gaande over de rol die de media hebben gespeeld in deze kwestie. Vooral het satirische nieuwsprogramma PowNews krijgt het zwaar te verduren. Maar is dat terecht?

Oh my. Men in ties. Mannen met dassen. Stopdas. De gebonden man, verstikkend, opgesloten, yup, kantoorslaaf... Toch is er iets meer aan de man met een das om.

Oude mensen vind ik vies, maar tante Bep van 75 had daar schijt aan en plofte naast me neer met de woorden: “Heb ik verdomme 2 uur op die tyfus-tering-taxi moeten wachten…doe mij eens gauw een koud biertje!” Het spreekwoordelijke ijs was gebroken; ik mocht tante Bep direct.

Het is weer zover. Terwijl half Nederland hoofdschuddend door gaat met zijn dagelijkse gang van zaken, staat Brabant op zijn kop. Het is Carnaval! Alaaf!

Vanwege carnaval, Puss in Boots en vele andere poezen hilariteiten rondom de poes.

Vind de tijd maar eens om met alle mensen die je kent en graag mag in contact te blijven op regelmatige basis. Ik zou graag voorkomen dat ik mensen mijn halve levensverhaal opnieuw moet vertellen als ik ze weer eens zie. Maar hoe?!

Ik heb het weer eens. Een koortslip. Bij mij komt een koortslip altijd opzetten als ik eigenlijk heel erg griep zou moeten hebben. Een ander ligt twee weken ziek op bed, maar ik krijg een fijn blaasje op mijn lip, dat zich vermenigvuldigt en uiteindelijk ontpopt tot een prachtige gele en bloederige korst.

Jullie zullen er inmiddels wel helemaal moe van zijn, al die berichtgeving over de MOE-landers. We hebben er namelijk weer een nieuw paradepaardje van de PVV bij. Een meldpunt voor klachten over Polen, Roemenen, Bulgaren en Kroaten.

Koken heb ik altijd al leuk gevonden. Mijn eerste eitje bakte ik toen ik een jaartje of zeven was en ik wilde graag helpen in de keuken. Een druk leven zorgt er jammer genoeg soms voor dat ik toch voor een makkelijke oplossing moet gaan (een blikje soep in de pan of een quiche in de oven), maar het liefst kook ik lekker uitgebreid!

Je zag het vorig jaar ook al: de hippe Amsterdammers nemen het terrein over. Ze doorkruisen het nog net niet per bakfiets, maar het scheelt niet veel. Lowlands is mainstream geworden. Je bent eerder een beetje vreemd als je er niet naar toe gaat, dan wanneer je wel gaat.

Ik keek in de jaren 90 niet naar The X-Files. Ik houd namelijk niet van verhalen over aliens of andere bovennatuurlijke krachten. Daarom was ik een beetje wantrouwig toen P. een dvd-box van Haven voor zijn verjaardag kreeg. Maar na het zien van seizoen 1 heeft deze serie me overtuigd.

Jubelend maakte ik een vreugdedansje door de kamer, toen ik vorige week op het nieuws hoorde dat het kabinet in 2012 fors gaat snijden in de twaalf kindregelingen. Ik klaag al jaren steen en been over de vele voordelen die ouders genieten en het lijkt erop dat mijn smeekbedes nu eindelijk verhoord worden!

Vol verbazing en ongeloof neem ik het draaiende en vibrerende object over van mijn buurvrouw. Het draait vol overgave in het rond en is lastig vast te blijven houden. “Je moet hem even tegen je neusvleugel houden, dat is de beste manier om het ultieme effect te testen” zegt de consulente met een knipoog.

Eenmaal buiten zat ik met een heel naar gevoel van binnen en kon ik dat hele pokken eind door de vrieskou weer naar huis fietsen. Teleurgesteld omdat het goed klikte en in de steek gelaten door het uitzendbureau.

Als ik iets mag voorstellen om te doen als we op zaterdagavond de deur uit willen, of om te eten die avond, als reisbestemming voor een volgend vakantieplan, of wat iemand qua kleur kan dragen als kleding… dan staakt mijn brein en kun je, net als op de treinen van de NS, lang wachten op mijn antwoord.

Bij velen wordt een koud lichaam bepaald door de temperatuur in hun handen of voeten. Bij mij zijn het mijn oren. Daarom draag ik oorwarmers. Sinds mijn gloeioren heb ik totaal geen last meer van de kou. Mijn zwart bontige oorwarmers bedekken mijn gehele oor. Maar dat betekent niet dat ik niks hoor!

“Muppetpunten erbij?” Jawel. En ik zou graag willen beweren dat het voor mijn nichtje van zeven is, maar het is toch echt voor mezelf.

Ik houd niet van regeltjes. Dit begon al toen ik nog maar een klein meiske was in groep 3 en ik tot ontzag van mevrouw Bezemer de regels in mijn schrijfschriftje letterlijk negeerde. Op de regels schrijven? Welke regels?!

Nederlandse mannen praten niet over emoties en werken en sporten liever dan dat ze een romantische strandwandeling maken. Maar ligt deze lompheid aan de Nederlandse man, of moeten wij vrouwen eens goed naar onszelf kijken? Is het niet zo dat de emancipatie de romantiek heeft vermoord?

Het is heel raar en heel naar om een bericht te moeten sturen waar alleen instaat; Kelly is dood. Dat een kat negen levens heeft weet iedereen, maar dat ze daarmee ook daadwerkelijk twintig jaar kunnen worden, dat had ik niet zien aankomen.