- ‹ vorige
- 5966 of 6212
- volgende ›
Sinds het aftreden van Job Cohen is er een felle discussie gaande over de rol die de media hebben gespeeld in deze kwestie. Vooral het satirische nieuwsprogramma PowNews krijgt het zwaar te verduren. Maar is dat terecht?
Eerlijk gezegd zit ook ik vaak met gekromde tenen te kijken naar de ridicule items van PowNews. De soms brute aanpak tegenover Job Cohen liegt er inderdaad niet om. Echter, daartegenover voel ik ook grote verbazing en bewondering voor de manier waarop zij niet bang zijn de boel eens flink wakker te schoppen; te breken met het traditionele journalistieke veld.
Tegenwoordig zijn er maar weinig nieuwsprogramma’s op de Nederlandse televisie die niet buigen voor de wetten van wat Sonja Barend ‘onderhandelingsjournalistiek’ noemde.
Talkshows als De Wereld Draait Door en Pauw&Witteman onderhandelen met politici over de te bespreken onderwerpen. Het is geven en nemen. “Ah Job, kom nou maar gewoon. We zullen het dan echt niet gaan hebben over je gebrek aan leiderschap.”
Ik dacht dat de journalistiek bestond om tussen het publiek en de machthebbende in te staan. Zij moeten ons onbegrip en onze verontwaardiging vertolken. Uiteraard heeft de journalistiek politici ook nodig om te zorgen dat de burger goed geïnformeerd het stemhokje kan betreden, maar worden wij vandaag de dag wel het best geïnformeerd door de traditionele media?
Ik moet altijd denken aan het fragment waarin Sonja Barend te gast was in de uitzending bij Pauw&Witteman en zij zichtbaar heen en weer wippend op haar stoel aan het wachten was tot Pauw of Witteman het eindeloze ‘gemediatrainde’ verhaal van Opstelten zouden onderbreken.
Dat heen en weer wippende gevoel is nou precies wat de meeste mainstream nieuwsprogramma’s vaak niet kunnen of durven te adresseren en waar nieuwe programma’s als PowNews gehoor aan proberen te geven. Dit komt waarschijnlijk door de ingewikkelde tango-dansrolverdeling van deze traditionele talkshows waarin het lastig te bepalen is wie van de twee de dans nou eigenlijk leidt. De politicus of de journalist. Bij PowNews is het duidelijk. De PowNews-reporter heeft de leiding.
Hoewel ik snap dat het werk van PowNews een kwestie van smaak is, vond ik de manier waarop het programma door DWDD-gasten Frenk van der Linden en Felix Rottenberg aan de kant geschoven werd als puberale afzeik-tv volledig onterecht. Het zou een fatsoenskloof zijn, volgens van der Linden. PowNews-reporter verwoordde het als een generatiekloof.
De waarheid ligt nu nog ergens in het midden, maar eerlijk gezegd hoop ik dat er in de toekomst wat meer stouteriken durven op te staan in de journalistiek en eens dapper durven te balanceren op het randje van wat wel net kan en wat net niet. Dit is subjectief, dus zal je altijd wel in iemands ogen naar beneden donderen. En bovendien: hebben we niet al genoeg 'fatsoenlijke' televisie?
Reacties
23 februari, 2012 - 11:02
Mwah. Al is het soms om te lachen, ik vind de inhoud die Castricum geeft aan zijn "interviews" vaak niet van 'n bijster hoog niveau of van enorm toegevoegde waarde. Heeft niets met generaties te maken: elke generatie weet hoe je moet schoppen.
23 februari, 2012 - 14:48
Nieuws gaat volgens mij om informatieverstrekking.
Ik vraag me af wat Pownews qua informatie toevoegt aan de gevestigde media behalve youtubefilmpjes zoals van de duifmeneer.
29 februari, 2012 - 10:47
Tja, dat is ook wat is zeg. Ik vind ook niet alles even leuk of van even hoog niveau, maar als je dan dit soort dingen ziet.... http://www.nrc.nl/nieuws/2012/02/29/zet-fatsoenspolitie-op-journalisten-ja-naema-tahir-meent-het-echt/
Nieuwe reactie inzenden