Oude mensen vind ik vies, maar tante Bep van 75 had daar schijt aan en plofte naast me neer met de woorden: “Heb ik verdomme 2 uur op die tyfus-tering-taxi moeten wachten…doe mij eens gauw een koud biertje!” Het spreekwoordelijke ijs was gebroken; ik mocht tante Bep direct.

Je hebt van die verjaardagen waar je al weken tegenaan zit te hikken. Van die verplichte nummers waar je je tijd uitzit op de bank, om de haverklap op je horloge kijkt om te spieken of je al weg kan en ondertussen af en toe beleefd glimlacht of knikt naar alle vage kennissen omdat je de kracht niet hebt een gesprek met ze aan te knopen. Meestal probeer ik er op het laatste moment onderuit te komen met één of andere kutsmoes, maar dat lukt niet altijd. Dat er ook leuke party’s bestaan, werd vorige week nog maar eens bevestigd, toen mijn half Surinaamse vriendin haar 26e verjaardag vierde.

Het begon al goed, want waar een Surinamer is, is eten. Een hele tafel vol lekkere hapjes stond ons op te wachten, want de gasten mogen natuurlijk geen honger lijden. Waar ik (en de meeste Hollanders met mij) een uur voor aanvang van mijn feestje nog even snel naar de supermarkt race om wat chips, borrelnootjes en bitterballen in te slaan, is mijn vriendin een week bezig geweest met de voorbereidingen in de keuken. Het is natuurlijk maar waar je zin in hebt, maar mij hoor je niet klagen!

Eten is fijn, maar waar het voornamelijk om draait zijn natuurlijk de gasten. Buiten mijn vrienden om leek de rest op het eerste gezicht niet heel boeiend: voornamelijk ooms en tantes op leeftijd. En laat ik nou net helemaal niks met oude mensen hebben. Ik vind ze vies, onbeschoft en ze moeten vooral niet te dicht in m’n buurt komen. Maar tante Bep van 75 had daar schijt aan en plofte naast me neer op de bank met de woorden: “Heb ik verdomme 2 uur op die tyfus-tering-taxi moeten wachten…doe mij eens gauw een koud biertje!” Het spreekwoordelijke ijs was gebroken; ik mocht tante Bep direct. Geamuseerd hoorde ze onze wilde verhalen aan, goot het ene biertje na het andere naar binnen en had meer zelfspot dan Geer en Goor samen. Een topwijf!

Maar van lang zitten is geen sprake bij Surinamers, dus al snel worden alle stoelen aan de kant geschoven en gaat iedereen de dansvloer op. Exotische Zuid-Amerikaanse hits pompen hard uit de speakers en iedereen gaat los, inclusief tante Bep. De drank vloeit rijkelijk, de eettafel wordt leger en leger en de tijd vliegt voorbij. Tante Nel danst de cha-cha-cha met haar schoonzoon, ome Kenneth schenkt zichzelf en tante Bep nog wat whisky bij, de jarige drogeert haar gasten aan de lopende band met shotjes Tequila en ik doe de billenshake met ome Frans. Kortom; het is FEEST!! En daar houd ik van! Als ik rond 3 uur aftaai, besef ik me dat verjaardagen helemaal niet zo erg zijn.

Totdat ik me bedenk dat ik volgende week weer zo’n saaie zitverjaardag heb met koffie en cake, niet te onderscheiden van een begrafenisbijeenkomst. Godzijdank heb ik nog wat nakijkwerk liggen…

Bekijk alle logs van Katie