Jubelend maakte ik een vreugdedansje door de kamer, toen ik vorige week op het nieuws hoorde dat het kabinet in 2012 fors gaat snijden in de twaalf kindregelingen. Ik klaag al jaren steen en been over de vele voordelen die ouders genieten en het lijkt erop dat mijn smeekbedes nu eindelijk verhoord worden!

Kinderen; ik kan ze af en toe wel de kop omdraaien. Zit je lekker te eten in een restaurant, rennen er voortdurend een paar krijsende ADHD'ers rond, niet in toom te houden door hun ouders die zonder blikken of blozen rustig verder eten. Of je zit in het vliegtuig, helemaal zen omdat je eindelijk van je welverdiende rust kunt gaan genieten in een tropisch oord, rennen er voortdurend van die mormels langs je heen. Hoppakee, daar gaat weer een wijnglas over je schoot. Waarop ik natuurlijk direct mijn voet uitsteek voor een tackelactie. Ga maar fijn uithuilen bij mama in plaats van mij te irriteren… had je maar beter uit je doppen moeten kijken, kleine draak!

Niet dat ik een kinderhater ben hoor, ik geef toe dat ze soms ook best grappig zijn. Nee, waar ik me écht mateloos aan erger zijn de moeders, die het vaak alleen nog maar over hun kinderen kunnen hebben. Mijn collega’s leven stuk voor stuk voor hun kroost en ondernemen zelden nog leuke dingen met partner of vrienden. En maar opscheppen: dat Brammetje zelf zijn brood heeft gesmeerd en dat Vlinder zo goed haar best heeft gedaan op ballet is hét gespreksonderwerp van de dag. Iedereen moet het aanhoren, of men wil of niet. Ik heb al tig keer vriendelijk verzocht of ze dit soort kutverhalen voor familiebezoekjes willen bewaren, maar ze zijn niet te temmen, die ouders van tegenwoordig.

En als kers op de taart krijgen deze praatgrage moeders altijd een voorkeursbehandeling op werk. Omdat ze Brammetje en Vlinder naar de crèche moeten brengen en ze ook weer moeten ophalen, kunnen ze maar worden ingeroosterd van 10.00 tot 16.00. En wie zit er vervolgens weer met een gatenkaasrooster van 8.30 tot 17.30 met vijf tussenuren? Alle kinderloze collega’s. Als Brammetje de waterpokken heeft of Vlinder naar het consultatiebureau moet, nemen ze een dagje vrij. Dat kan namelijk allemaal gewoon. En ondertussen maar klagen dat ze het zo zwaar hebben als moeder zijnde, een rol waar je over het algemeen toch echt zelf bewust voor kiest.

Hoe bedoel je zwaar? Ik zou er als kinderhater bijna over gaan nadenken om ook een paar van die monsters uit te gaan poepen. Eerst even lekker een half jaar chillen tijdens je zwangerschapsverlof, vervolgens bijna gratis een dag minder werken dankzij het ouderschapsverlof, lekker kinderbijslag/kindgebondenbudget/combinatietoeslag vangen en ga zo maar door. Het leven van een moeder gaat over rozen! En wij als happy singles maar meebetalen aan al die extra vergoedingen vanuit de overheid. De wereld draait door! Daarom kon ik mijn geluk ook niet op toen ik op het nieuws hoorde dat het kabinet fors gaat snijden in de kindregelingen. Eindelijk gerechtigheid!

Maar we zijn er nog niet, want wie de bal kaatst kan hem terug verwachten. Daarom pleit ik voor een toeslag voor kinderlozen, omdat deze mensen de maatschappij zoveel geld besparen! Hoera!!

Bekijk alle logs van Katie