Als je een film maakt over een van de meest beroemde filmsterren ooit, ben je haast verplicht om met de beste mensen uit de industrie te werken. En daar is regisseur Simon Curtis in geslaagd, want de film wordt overladen met prijzen. Lees hier waarom jij My Week With Marilyn moet zien.

My Week With Marilyn is de verfilming van het gelijknamige boek over Colin Clark (Eddie Redmayne) die een (onbetaalde) baan aanneemt als derde regieassistent om zo in de filmwereld terecht te komen. Hij komt op de set te werken van de film “The Prince and The Showgirl” en raakt nauw betrokken bij het doen en laten van de wereldster Marilyn Monroe (Michelle Williams).

Buiten de hoofdrolspelers Redmayne en Williams, is er aan wereldsterren geen gebrek. Julia Ormond, Dame Judi Dench, Kenneth Branagh, Dominic Cooper, Emma Watson – de namen vliegen je om de oren en stuk voor stuk zetten ze prachtige prestaties neer. Het zal echter niemand verbazen dat de show gestolen wordt door Michelle Williams, die haast in de huid van Marilyn Monroe lijkt te zijn gekropen. Wat een topprestatie, niets dan lof. Zonder gebruik van stand-ins voor het zang- en danswerk weet zij te verbazen, te betoveren en vooral de dubbele persoonlijkheid te laten zien op een manier die zowel vertederd als medeleven opwekt.

Marilyn, geboren als Norma Jean, wordt duidelijk verscheurd tussen haar roem en sterrenstatus en haar wens zichzelf te kunnen zijn. Het grootste probleem is dan ook dat ze eigenlijk amper lijkt te weten wie ze zelf is. Als klein meisje houdt ze zich vast aan de mensen om haar heen; voor de derde keer getrouwd, maar een algeheel groot gebrek aan zelfvertrouwen. Mooi zijn dan ook vooral de scènes waarin zij en Colin stiekem een dag weg gaan en Marilyn vrij rond rent door het gras en een duik neemt in de rivier.

Eddie Redmayne zet een prachtige Colin neer. Jong, wat naïef en onwetend, meegesleept door de wereld waar hij ineens in terecht is gekomen. Als “maatje” van Marilyn wordt hij verliefd, maar het is duidelijk dat hij gewoon voor de verstoorde, ongelukkig Miss Monroe wil zorgen. Colin heeft het hart op de juiste plaats, maar gaat daardoor voorbij aan al het andere. Toch worden zijn gevoelens, bijna tegen het obsessieve aan, subtiel neergezet.

Waar Colin dweept met Marilyn en zij haar assistente Paula (Zoë Wanamaker) ook dicht bij zich houdt, hebben de acteurs van de “The Prince and The Showgirl” moeite met haar onberekenbare gedrag; te laat komen, tekst continu vergeten. De frustraties lopen hoog op, wat op haar beurt niet mee helpt een goede prestatie uit Marilyn te krijgen.

De frustraties zijn zeer begrijpelijk, maar het is eigenlijk verkapte waardering. Met haar sterrenstatus en kenmerkende uiterlijk is Marilyn amper een persoon te noemen, maar vooral een icoon. De verwachtingen zijn hoog, maar de persoon achter de icoon heeft duidelijk moeite deze waar te maken.

Waar deze film een romantische ondertoon heeft, laat het toch vooral de strijd van Marilyn zien. Kenmerkend is de scène waarin er applaus voor haar klinkt en ze stilletjes vraagt; “Should I be her?” en haar Marilyn-poses aanneemt. Een hele ommezwaai vergeleken met het enthousiaste, onzekere meisje dat het liefst met blote voeten door het gras rent.

Niet alleen Michelle Williams als Marilyn Monroe is een plaatje; dat is de hele film. Een prachtig aandacht voor detail in kleding en sets. Van blazers en stropdassen met ietwat oubollige ruitjes tot ouderwetse autootjes en schattige Engelse huizen. Een geval van “klassieke schoonheid” die door de hele film verweven zit.

Buiten dit alles weet de film een prachtige balans te vinden tussen de serieuze stukken, het drama door frustraties en onzekerheden als luchtige humor waardoor je met een grote glimlach zit te kijken. De bijna sarcastisch aandoende, maar serieus bedoelde commentaren van Marilyn zorgen voor een lieve vorm van een scherp randje.

Of Marilyn nu een icoon, een wereldster of een doodgewoon meisje is, maakt niet uit. Verliefdheid blijft volgens de acteurs niet uit wanneer je bij Marilyn bent, maar ook voor de kijker is het moeilijk niet gehecht te raken aan de geweldige uitvoering van Williams. My Week With Marilyn scoort dan ook vijf van de vijf roze kogels.

My Week With Marilyn is vanaf vandaag te zien in de bioscoop.

Bekijk alle logs van Zyll