Elkaar eens even goed de waarheid vertellen en er de spot mee drijven, exen lastigvallen en voor gek zetten en een dosis gezonde Hollandse nuchterheid doen wonderen. En geef toe; het is altijd fijn om te zien dat jij niet het meest hopeloze geval bent! Want vergeleken met mijn medemidweekbreakers val ik best mee…

De quarterlife crisis, een steeds bekender fenomeen in de westerse wereld. Vooral twintigers en begin- dertigers worden getroffen door deze identiteitscrisis, die ontstaat uit onduidelijkheid over waar je naartoe wilt in je leven. Het mag dan een gigantische welvaartsziekte zijn, maar ik vind het niet gek dat veel jongvolwassenen hier last van hebben. Er zijn tegenwoordig zoveel keuzes die je moet maken! Ga je een serieuze baan zoeken in Nederland, een wereldreis maken, een jaartje werken in het buitenland, trouwen met de ideale schoonzoon van je moeder en kinderen baren, nog een studie volgen….de mogelijkheden zijn eindeloos!

Ik ben 26 lentes jong en zit alweer in mijn derde levenscrisis. Sinds ik terug ben van mijn wereldreis is het elk jaar weer raak als de winter in aantocht is: een enorm onrustig gevoel en twijfels alom over mijn toekomst. Het is niet dat ik niet gelukkig ben, maar ik heb wel het idee dat het allemaal nóg beter/mooier/fantastischer kan. Gelukkig ben ik niet de enige die hier last van heeft; mijn vriendinnen kunnen er ook wat van. En wat doe je als je met z’n allen in zak en as zit? Dan bedenk je een remedie om ermee om te gaan. Bij ons is dat de beruchte ‘midweekbreak’ geworden. Elke woensdagavond (en bij heftige fases óók maandag- , dinsdag- en donderdagavond) komen we bij elkaar om onze kansloze (of kansrijke?) levens te bespreken onder het genot van een paar flessen wijn.

Of alle problemen dan in één keer de wereld uit zijn? Dat uiteraard niet, maar een avondje lol trappen biedt wel wat zonneschijn in deze donkere dagen. Elkaar eens even goed de waarheid vertellen en er de spot mee drijven, exen lastigvallen en voor gek zetten en een dosis gezonde Hollandse nuchterheid doen wonderen. En geef toe; het is altijd fijn om te zien dat jij niet het meest hopeloze geval bent! Want vergeleken met mijn medemidweekbreakers val ik best mee…

Nummer 1 woont al jaren samen met een knakker die ze regelmatig in de haren vliegt omdat hij diep in de schulden zit en geen maat weet te houden met alcohol en wiet. Daarom heeft ze er altijd een tweede relatie naast met een man die wel stabiel in het leven staat en lief en zorgzaam voor haar is. Deze minnaar woont bij voorkeur in dezelfde straat om het risico van betrapt worden te vergroten… dat houdt het leven spannend! Nummer 2 woont noodgedwongen met haar ex samen in een gloednieuw koophuis ( foutje….stond na een maand wederom te koop) en heeft haar nieuwe liefde niet naast de deur gezocht, maar in Marokko. Toch lastig om een relatie via de webcam te onderhouden terwijl je ex steeds over je schouders mee gluurt. Nummer 3 maakt het helemaal bont. Deze dame was in onderhandeling over een koophuis én gestopt met de pil om een gezinnetje te stichten, toen ze erachter kwam dat haar vriend niet de vader van haar kinderen zou worden…. Dus ondertussen doet ook zij (mevrouw-anti-vreemdgaan) het dagelijks met een ander. Nou ja, voor zover dat gaat: het is nogal passen en meten met haar nieuwe vlam…en het past lang niet altijd!

En ik? Ik voel me alleen een vreemdeling in eigen land die van de ene kansloze scharrel naar de andere huppelt en ondertussen heimelijk droomt van tropische oorden met lekkere surfdudes aan mijn zijde. Ik voel me overal thuis, behalve in Nederland. Maar ondertussen zit ik nog steeds verkleumd en verregend hier om te sparen, zodat ik bovenstaande kan realiseren. Want ja… geld verdienen gaat hier dan wel weer gemakkelijk. Gelukkig kan ik tot die tijd elke week uitkijken naar dé happening die de week doormidden snijdt. En als ik na zo’n avondje lachen/gieren/brullen weer in mijn warme bedje lig bekruipt me toch altijd weer de gedachte dat het hier best meevalt… mijn leven is zo gek nog niet!

Bekijk alle logs van Katie