Een week later stond dan toch echt de Ziggomonteur op de stoep. Het dikke mannetje van één meter zeventig liet een enigszins pervers klinkend lachje horen toen hij me zag en stelde zich voor. Ik zuchtte en begon hem te vertellen wat de bedoeling was.

Omdat mijn huisgenoten en ik nou eenmaal echt graag teevee wilden hebben, moest ik wat kabels laten aanleggen door het appartement. Ik had me door iemand in de Ziggowinkel laten vertellen dat Service+ van Ziggo dat één-twee-drie voor je kan fiksen.

Dus ik bellen. “Dit gesprek kost u 65 cent per minuut, met een maximum van 32 euro,” zegt een robotachtige vrouwenstem in mijn oor. Het had niet veel gescheeld of ik had de 32 euro gehaald, want Roos en teeveejargon is niet de beste combinatie. Derhalve moest ik na elke vraag informeren wat de beste man nou precies bedoelde. COAX-kabel? Digitale versterker? Interactieve televisie? Volgens de Ziggomeneer hadden we het allemaal heel erg nodig, dus ik zei maar gewoon overal ‘ja’ tegen, want liever te veel dan te weinig. Ik was enigszins overtuigd van het feit dat ik het toch echt goed had gedaan, tot ik mijn vriend vertelde wat Ziggo allemaal zou komen installeren. “Dat heb je niet nodig, hoor.” Toen heeft hij maar gebeld.

Een week later stond dan toch echt de Ziggomonteur op de stoep. Het dikke mannetje van één meter zeventig liet een enigszins pervers klinkend lachje horen toen hij me zag en stelde zich voor. Ik zuchtte en begon hem te vertellen wat de bedoeling was. Hij deed nogmaals z’n lachje, pakte z’n telefoon en belde een collega voor versterking. “Ik krijg dit in m’n eentje nooit af,” betoogde hij, wederom grinnikend om een grap die ik klaarblijkelijk gemist had.

Ik ging rustig verder met m’n studiewerk, terwijl hij door het appartement waggelde. Binnen vijf minuten stond hij voor m’n neus. “Zou jij de stofzuiger erbij willen houden, terwijl ik een gat boor?” Verbijsterd keek ik hem aan. Is vousvoyeren soms ouderwets? En betaalde ik nou zestig euro per uur om vervolgens met mijn stofzuiger achter hem aan te rennen? Maar aangezien ik de man niet voor het hoofd wilde stoten, stemde ik in.

Hij pakte een boor van minstens vijftig centimeter, knielde neer bij mijn muur en begon een enorm gat te maken. Mijn juist behangen en daarna zorgvuldig geverfde muur! Verbeten keek ik toe, terwijl ik de stofzuigerslang over z’n schouder hing. Halverwege de muur begon de boor een eigenaardig geluid te maken. “Ah. Ik kom er niet door. We proberen het aan de andere kant.” “Hoe weet u zeker dat u aan de andere kant dat gat zo weer vindt?” “We maken gewoon een nieuw gat!” Met m’n kaken op elkaar snauwde ik hem toe dat hij dat echt niet hoefde te proberen.

Binnen een halfuur was hem het lachen wel vergaan. Ik had de stofzuiger erbij neergelegd en was weer aan het werk gegaan. Schoorvoetend stond hij even later voor m’n bureau. “Wil je dat ik alles netjes wegwerk?” Nee, Ziggomonteur, ik wil graag dat je er een rotzooi van maakt, zodat ik daarna iemand anders kan inhuren om het netjes weg te werken. “Ja, doe dat maar.” “Zou je me kunnen helpen de kabel door het gat te geleiden?” “Zie ik eruit als uw stagiair?” Op dat moment arriveerde zijn collega, met wie hij nog drie uur lang bezig was de boel ‘netjes weg te werken’.

Nadat de klus geklaard was – zo’n vier uur later – kwam hij de factuur uitschrijven. “Het is bij elkaar zeshonderd euro, maar ja, dan is wel alles aangelegd en netjes weggewerkt,” vertelt hij me. “Ja, dat snap ik. Niks is gratis. Helaas.” Ik tekende het formulier en liet de mannen naar buiten. Vervolgens zette ik mijn bril op en liep de kabel langs. Ik kon wel janken – zo lelijk waren de gaten en zo onprofessioneel was het weggewerkt.

Drie dagen later kreeg ik een mailtje. Of ik tevreden was over Service+. Delete. Gebeurd is gebeurd, lesje geleerd.

Bekijk alle logs van Roos Blaauwendraad