Het is weer januari, de tijd van goede voornemens. Ik ben vast niet de enige die zich heeft voorgenomen om tijdens het werk minder afleiding te zoeken van Facebook, privé-mail en allerhande fora. Lukt het jullie al?

Mij wel. Echt? Ja, echt. Ik ben alle werkdagen van 2012 tot nu toe ontzettend productief geweest. En dat komt door de wet van behoud van procrastinatie. Die houdt in dat de hoeveelheid productieve tijd op een werkdag constant is, deadline-dagen daargelaten. De afgelopen maanden heb ik zowel een baby gekregen als een smartphone gekocht. En gezamenlijk maken zij van mij een harde werker.

Ten eerste omdat ik eerder naar huis moet. Om kwart voor zes haal ik J. op van het kinderdagverblijf. Om op tijd te zijn moet ik om kwart over vijf weg van mijn werkplek. Voorheen zat ik nog wel eens van twee tot half vier te procrastineren en moest dan na vijf uur nog een inhaalslag maken. Nu voel ik de hete adem van mijn moedergevoelens in mijn nek en spring om kwart over vijf vliegensvlug op mijn fiets.

Ten tweede omdat ik moet kolven. Twee keer per dag ben ik ruim een kwartier kwijt met het afkolven van de voedingen die J. de dag erna zal drinken. Daarnaast neem ik ook mijn lunchpauze want als je borstvoeding geeft, eet je voor twee (je hoort het goed: ik ga nog even verder met mijn zwangerschapssmoezen). Tijdens het kolven kan ik niet werken en zoek ik op mijn telefoon afleiding bij Facebook, het Fok!Forum en de blogs die ik volg.

Mijn smartphone zorgt ervoor dat ik heel comfortabel mijn mail en het Viva-forum kan lezen maar niet handig een uitgebreid antwoord kan typen. De sterretjes van GMail zijn echter geduldig en ik beantwoord 's avonds thuis de mail die ik tijdens het kolven gelezen heb. Ook leg ik elke kolfpauze even een paar woorden op de virtuele Scrabble-borden van Wordfeud. Mocht ik tijdens het werken in de verleiding komen om te wordfeuden dan kan ik die weerstaan omdat ik een kolfpauze in het verschiet heb.

Klinkt dit te mooi om waar te zijn? Misschien. Het zou kunnen dat vier maanden zwangerschapsverlof ervoor hebben gezorgd dat ik met frisse moed aan het werk ben ben. Maar mooier zou zijn als de wet van behoud van procrastinatie echt bestaat: ik verzet nog even veel werk als zes maanden geleden terwijl ik per dag een uur korter naar mijn monitor zit te staren.

Bekijk alle logs van Suzan