Ik ben dus 22 geworden. Twee keer gek, twee keer zo oud dan toen ik 11 werd. Ik voel me oud.

Het is 2012 en met de jaren word ik even oud. Nu ben ik geen 12, dat zou te jong zijn. Maar wel 22. Precies op 3 januari word ik elk jaar weer eenzelfde jaar ouder als de jaartelling. Meestal is dat helemaal niet leuk. Twee jaar geleden bijvoorbeeld, viel mijn verjaardag op een zaterdag. Een mooi excuus om op de dag zelf de kroeg in te gaan! Maar helaas, iedereen is dan nog zo uitgeleefd van Oud en nieuw dat niemand op mijn verjaardag komt en er ook niemand in de kroeg is!

Dit jaar niet. Mijn verjaardag viel op een simpele dinsdag. Op dinsdag is niemand fit, ook niet in een andere week in het jaar. Maar dat maakt het natuurlijk wel een goed excuus om de zaterdag daarna een leuk feest te organiseren. Nou, dat is dus vanavond. De ballonnen hangen mooi in mijn kamer, de ballonnen waarvan mijn vriend zei dat ze niet zouden klappen maar ze dat een half uur later toch deden. Nu moet ik vanavond alleen nog slingers ophangen en dan is het compleet. En ik moet eerlijk toegeven dat slingers en ballonnen zeldzaam zijn op mijn verjaardag, want in de pubertijd was ik geen verjaardagsbeest en vorig jaar zat ik in Brugge.

Mijn moeder maakte overigens wel elk jaar van de kerstboom een hele leuke verjaardagsboom. Met slingers en ballonnen en cadeautjes onder de dennennaalden. Dat was altijd erg leuk, maar met de mini kerstboom die dit jaar in mijn ministudentenkamer staat is dat natuurlijk geen doen. Maar misschien volgend jaar, als ik een appartement heb weten te bemachtigen waar een hele grote kerstboom in past, maak ik mijn eigen verjaardagsboom. Moeten jullie wel de cadeautjes onder de dennennaalden komen leggen!

Maar goed, terug naar de verjaardag. Ik ben dus 22 geworden. Twee keer gek, twee keer zo oud als toen ik 11 werd. Ik voel me oud.
Ik kan, beschamend genoeg zeggen dat ik een quarterlifecrisis heb. Zeker toen ik van de week nog kon zeggen dat ik in de eerste van het HBO zat. Ik ben 22 en zit in de eerste van het HBO. Ik voelde me een nietsnut. Een bruggertje, zo onvolwassen en in een te vroeg stadium in vergelijking met mijn leven. Zo niet 22 en niet de manier waarop ik gewend ben om te leven. Maar ik was het wel.

Nu ben ik gestopt met school en kan ik zeggen dat ik weer een carrièrepoes ben. Dat kon ik ook toen ik 20 en 21 was. Nu ben ik 22 en wil ik dat weer zeggen. Ik ben 22 en ben carrière aan het maken. Althans, dat ben ik van plan. Dat klinkt toch ook veel leuker dan 22 en in de eerste van het HBO? Wat een wereld van verschil. Als ik 22 in de eerst van het HBO zit, ben ik oud. Maar als ik 22 ben en carrière aan het maken ben, ben ik nog maar een guppenkop. En geloof mij, ik ben liever een guppenkop. Dat ben ik dan ook altijd al geweest.

Dus, nu ben ik 22. Ik zit zonder school en zonder een echt leuke en uitdagende baan. Ik ben gezakt voor mijn praktijk examen en zie mijn kansen op de arbeidsmarkt echt als nihil. Maar ik ben gelukkig en voel mij geen veteraan meer op het HBO. Mijn quarterlifecrisis is meteen een stuk gedaald.

Bekijk alle logs van AshaSchoonheid