Groepswerk. Als ik ergens een hekel aan heb, is het wel aan groepswerk. Zit ik met een stel vriendinnen, waarvan ik weet dat ze net zo toegewijd zijn als ik, dan is er nog een kleine kans dat de mate van ergernis minimaal blijft. Is dit echter niet zo, dan kan je er op rekenen dat ik niet de prettigste groepsgenoot zal zijn.

Eigenlijk heb ik hier al ‘last’ van sinds ik klein ben. Misschien komt het omdat ik in groep vier bij de grootste randdebielen van de klas in een groepje werd gezet, ik weet het niet. Laat mij maar fijn zelf een opdracht maken, een paper schrijven of een referaat voorbereiden. Dan weet ik tenminste dat het goed gebeurt. Dit klinkt misschien een beetje verwaand, autistisch, geeft het een naam, maar als je een controlefreak bent is een heel ander lot je jammer genoeg niet bedeeld.

Ik heb er behoorlijk veel moeite mee taken uit handen te geven. Zo eindig ik dan vaak ook opgezadeld met het meeste werk. Maar dat heb ik er voor over, no way dat die flapdrol waarmee ik samenwerk zijn van spelfouten doordrenkte stuk tekst onder ons beider namen gaat inleveren. En mensen kunnen nog zo chill lijken als je de samenwerking aangaat, tijdens het schrijven of het presenteren kan je er net zo goed achter komen dat alle grote praatjes gebakken lucht bleken. Gestotter, gestamel, gedoe. Taalfouten, lelijke zinnen, gezeik.

Ik ben een perfectionist, een streber, een controlefreak, een mierenneuker en een taalpurist. Tegelijk heb ik moeite met doortastend zijn, wil ik geen zeikerd zijn die haar eigen mening er tot in den treure doordrukt en vind ik het moeilijk om aan te geven wanneer ik iets niet zie zitten. Kortom is groepswerk voor mij een ware hel.

Maandag moest ik met twee medestudenten een referaat houden en het begint er op te lijken dat ik beter word in samenwerken met andere mensen. De taken waren gelijk verdeeld, het overleg was prettig en de presentatie ging naar wens. Dat we een door mij geschreven paper als basis hebben gebruikt, mijn voorstel voor een opzet hebben gebruikt en ik de hand-out heb geschreven, laat ik dan verder maar even buiten beschouwing.

Ik heb het altijd achterlijk gevonden dat er op een kunstacademie of een universiteit in groepen gewerkt moet worden. Ik werk autonoom, ik schrijf in mijn eigen stijl, dus kom niet aan met de inbreng van anderen. Maar eigenlijk is het best goed om af en toe met meerdere mensen te werken. Leren kan je namelijk ook van andere mensen, evenals trainen dat je niet altijd alle controle over alles hoeft te hebben. Een beetje overgave van mijn kant is eigenlijk helemaal niet verkeerd. Als ik me achteraf maar wel nog even een paar uurtjes kapot mag ergeren aan alles wat ik zelf anders had gedaan.

Bekijk alle logs van Soof