Het barst elk jaar weer van de goede voornemens. Stoppen met roken, minder uitgeven, goede cijfers halen, promotie en afstuderen. Maar het meest populaire – en tegelijkertijd ook enorm afgezaagde – voornemen is toch wel het afvallen.

Dieetproducten verkopen beter dan ooit, light vliegt de deur uit, dokter Franck en Sonja Bakker doen betere zaken dan ooit. Januari moet ook wel de topmaand zijn voor sportscholen: iedereen is van plan om keihard, vijf keer per week, te gaan fitnessen. En dit jaar ging zelfs het AD met zijn lezers aan de lijn.

Dit alles vertel ik natuurlijk niet voor niks. Ook ik ben vanaf 1 januari (nou, om precies te zijn 2 januari, maar dat ene dagje valt wat mij betreft te verwaarlozen) aan de slanke lijn. Na de Kerstdagen, die bij mij vier dagen duurden, en een daaraan voorafgaande tentamenweek vol gemaksvoedsel was het dan zover. Ik vond mezelf écht te zwaar worden en ik voelde me er slecht bij. Tijd voor een radicale omslag.

Maar waar begin je? Ik dronk alles wat ik wilde, ik at alles wat ik wilde en dat deed ik ook zovaak het me uitkwam. Wit brood, kaas, chocopasta, filet americain, mueslirepen met chocolade, speculaasjes, broodjes bapao, red bull en veel vlees. Bar weinig fruit en groente, zelden melk en nooit yoghurt. Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan, maar het kwam er kort gezegd op neer dat ik niet gezond bezig was. Tel daar de Kerstdagen met gangenmenu’s en chocoladetaarten bij op en dan is het duidelijk: er moet iets veranderen.

Een nieuw voedingspatroon was stap één. Wat kan ik wel en niet eten en drinken? Na informatie te hebben ingewonnen over vezels, koolhydraten en eiwitten had ik een handig schema opgesteld. Zes keer per dag eten: drie maaltijden en drie tussendoortjes. Zie je verbranding als een vuurtje. Er moeten continu nieuwe houtblokken op, om het brandende te houden. Maar dan wel bij voorkeur gezonde houtblokken.

Dus heb ik heel theatraal mijn ongeopende pot chocopasta de prullenbak in gemieterd, evenals alle andere slechte producten die ik had. Kaas? Weg ermee. Ham? Dat is varkensvlees, dus opgehoepeld. Als een razende ging ik tekeer. Pakken ice tea en koekjes schoof ik door naar m’n huisgenoten. Wit afbakbrood ging de prullenbak in. Een volle vuilniszak en een klein uur later was ik er wel klaar mee. Op naar de supermarkt. En daar kocht ik kipfilet, Elstar appels, ijsbergsla, spa rood, halfvolle melk en volkoren brood. Een persoonlijke overwinning.

De afgelopen weken heb ik ook flink wat gewandeld, gefietst en geshopt, speciaal voor het verbrandingsoventje. Maar dat was absoluut niet onverdienstelijk. Het is dat ik geen weegschaal heb, maar iedereen om mij heen merkt het nu al op. En dat is een enorme stimulans. Het mooist was de reactie van mijn oom: “Wauw. Wat heb jij nou gedaan? Je lijkt wel tien kilo kwijt!” Lang leve de slanke lijn!

Bekijk alle logs van Roos Blaauwendraad