Ik ben een beetje verliefd.. Op een leuke man. Ik weet niet hoe hij heet en ik weet niet waar hij woont. Misschien is hij getrouwd, heeft hij drie bloedjes van kinderen en een Labrador. Maar in mijn hoofd zit dat anders…

Ik had vroeger al wel eens dat ik bij het zien van een man een volledig romantische komedie in mijn hoofd begon te creëren. Een man op straat, een man in een film, een man in een boek of een plaatje in een tijdschrift. Ik dacht altijd dat het door mijn puberale hormoonhuishouding kwam. Maar aangezien ik nu 26 ben, nog niet in de overgang (mag ik toch aannemen) en ik wederom een soort van romance in mijn hoofd heb met de Hema-man bij mij om de hoek, vrees ik het ergste.

Voordat mensen denken dat dit een echte man van vlees en bloed betreft, moet ik eerst ook bekennen dat deze Hema-man een poster is die bij mijn Hema om de hoek hangt.

….

Ik laat even een pijnlijke stilte vallen, want ik besef ook wel dat ik nu erg gestoord overkom. Zeker aangezien ik dus eerst heb gezocht op internet of ik de foto kon vinden, maar ik uiteindelijk genoodzaakt was er op straat een foto van te gaan maken.

Het zit zo: ik loop bijna dagelijks langs de Hema bij mij om de hoek en ik ben zo iemand die naar zichzelf kijkt in ruiten van winkels om te checken of ik er nog een beetje florissant bijloop. De ruiten van de desbetreffende Hema zijn daar dus ideaal voor.

Maar op een dag, keek ik niet naar de weerspiegeling van mijzelf, maar naar de nieuwe poster die er hing. Ik bleef even staan en toen gebeurde het. De radertjes in mijn hoofd gingen draaien en zo ontstond mijn imaginary fling met de Hema-man.

Omdat een foto nou eenmaal meer zegt dan duizend woorden, dit is hem dus, de linker:

Ik geef toe, het is geen immens superhot fotomodel, ofzo. Ik bedoel, het zou eigenlijk gewoon je buurman kunnen zijn ( ...straks is het mijn buurman...). Maar dat maakt dus niet uit. Integendeel. Juist omdat hij zo echt is, maakt dat het een stuk makkelijker om er een levensecht scenario op los te laten.

Zo heb ik in mijn hoofd dat de Hema-man en ik het bijzonder goed zouden kunnen vinden met elkaar. Het is overduidelijk een erg vrolijk en blij persoon. Zijn vriend rechts schijnt hem bovendien ook erg grappig te vinden, dus humor heeft hij ook. Ik denk dat de heren zitten te geinen in de kleedkamer van de rugby-vereniging.

En zo begint een verhaal. Ik, de warrige doch charmante journaliste, die voor een opdracht de rugby-vereniging komt bezoeken. Het is een regenachtige dag en het waait hard. Aangezien ik met pen en papier gewapend langs het veld sta om de zwoegende mannen in de modder te aanschouwen, probeer ik tegelijkertijd mijn paraplu boven mijn hoofd te houden door hem stevig met mijn arm tegen mijn lichaam aan te drukken.

Het spel is spannend. De Hema-man is duidelijk een key-player in het veld, dus hij valt me meteen op. Als er op een gegeven moment een punt gemaakt wordt, verlies ik uit enthousiasme de grip op mijn paraplu, die met een enorme windvlaag het veld op wordt geblazen en uiteraard voor de voeten van de Hema-man beland.

Het spel valt stil en de mannen kijken verward naar het inmiddels veregende hoopje aan de zijlijn. De Hema-man zegt wat tegen zijn teamgenoten en komt dan met mijn paraplu mijn kant op. Ik kan wel door de grond zakken, wat op zich ook nog makkelijk zou gaan gezien de zompige conditie van het grasveld waar ik inmiddels al met mijn hakken in ben gezakt.

Nog een paar meters en hij staat voor me. Hij is van top tot teen bemodderd, inclusief zijn vrolijke gezicht. Hij kijkt me met ondeugende ogen aan en drukt dan triomfantelijk de paraplu in mijn hand. Ik ben in mijn fantasie dan natuurlijk enorm soepel en gevat, dus 5 minuten later staan we nog steeds gezellig grapjes te maken. Mijn voeten zijn inmiddels compleet vast gezogen in de grond. "Wil je anders even opwarmen binnen, dan maak ik je paraplu," grapt hij. Ik zeg ja, maar ik denk nee!!! Ik zit vast.

Paniek slaat toen en ik probeer een plan te bedenken hoe ik mijzelf op toch nog een enigszins elegante manier uit de modder kan weten te bevrijden. Ik wring een beetje maar echt gemakkelijk gaat het niet zonder dat het opvalt. Dan flap ik er uit: "Nou, ik heb wortel geschoten vrees ik." Hij kijkt me verbaasd aan en dan verschijnt er een grote grijns op zijn gezicht. Hij grijpt me met beide armen om mijn middel en met een snelle ruk zweef ik in de lucht. Hij tilt me het veld af en ik bungel een beetje onwennig in zijn armen terwijl ik probeer om door mijn adem in te houden mijn gewicht te verminderen; een fabeltje waar je op dit soort momenten nou eenmaal graag in wil geloven.

Eenmaal in het clubhuis zet hij me neer. "Zo deze boom gaan we versieren,"grinnikt hij en hij duikt achter de bar. We drinken een biertje en daarna nog een. Ondertussen kletst hij de oren van mijn kop en ik doe het zelfde met zijn oren.

Als zijn team ook het clubhuis binnenkomt, sleept hij me achter de bar. Met luid gejoel wordt mijn verlepte vrouwelijke verschijning aan de tap aangemoedigd. Er barst een groot feest los - mijn opdracht ben ik inmiddels volledig vergeten - het bier vloeit rijkelijk en als ik drie uur later volledig bemodderd en beschonken buiten sta met de Hema-man bedenk ik me dat ik A. mijn opdracht, aii... B. dat ik gedronken heb en niet naar huis kan rijden en C. dat ik dat ook helemaal nog niet wil.

Ook de Hema-man is helaas niet erg verantwoordelijk geweest, maar hij woont gelukkig in de buurt. Hij stelt voor om naar zijn huis te lopen, zodat ik daar een taxi kan bellen (mijn telefoon is uiteraard leeg). Het blijft maar regenen en het huis blijkt toch minder dichtbij te zijn dan meneer had geschetst.

Met onze beschonken koppies besluiten we maar als een soort van Ot en Sien zonder moeders paraplu zingend door de plassen te gaan huppelen. We springen in diepe plassen, totdat we echt volledig doorweekt zijn en de slappe lach krijgen. Druipend staan we tegenover elkaar en dan opeens pakt hij me vast, trekt me naar zich toen en legt zijn hand op mijn wang en dan....

......

nouja you know the drill!

En dat alles door een poster - en ok ik geef het toe een overdosis aan disneyfilms - You gotta love fantasy!

Bekijk alle logs van Willeke