Ik zie steeds vaker vrouwen van mijn leeftijd, vijfendertig jaar, maar ook jonger, grijs worden. Dat zie ik aan de uitgegroeide verf bij de scheiding in het haar. Of bij de slapen. Ook hoor ik vrouwen vertellen over bruggen en kronen in hun mond. En wortelkanaalbehandelingen. Mijn enige kroon staat op mijn hoofd.

Vanmorgen nog zat er een vrouw in de tram, leuk gekleed, leuk gezicht, mooie tanden. Een jaar of zesendertig. Mooi mens om te zien dus. Maar ik keek, want ik stond en zij zat, op een grijze haarscheiding. En dát lijkt me nou echt heel erg. Vroeg grijs worden. Vrouwen gaan het dan verven. Ik denk dat ik het lekker zilverwit zou laten worden, als het dan toch zo zou zijn. En het dan net zo lang zou laten als nu. Heel lang dus. Ik zou het niet verven. Maar ik weet niet hoe het is om haar te verven, want ik heb van nature al een kleur. Rood.

Een vriendin vertelde dat zij ook al grijzend is, bij de slapen. Bij haar had ik het niet eerder opgemerkt, zij is strikt met de uitgroei-kapper-afspraken. Ik zei dat ze het niet moet verven en leuk zo moet laten. En dat meende ik. Het lijkt me echt erg gaaf staan. In Hollywood is het al een echte trend geweest. Vrouwen verfden hun haar zelfs grijs! Apart en eigenlijk ook wel sexy. Sexier dan een grijze uitgroeistreep op je kop. Maar die opmerking had ik duidelijk beter niet kunnen maken, want ik moest in ene mijn eigen volle, lange, weelderige en glanzende haarbos gaan verdedigen. Terwijl mijn haar er werkelijk niks mee te maken had!

Ook hoorde ik laatst een vrouw in een winkel vertellen over haar kronen en bruggen en andere bouwconstructies in haar mond. Ze was zo rond de dertig jaar en had dus al heel vroeg haar eigen gebit vrijwel niet meer. Ze vond het vreselijk. En ze had ook heel veel pijn gehad aan haar gebit de laatste jaren. Ik kan me daar natuurlijk niets bij voorstellen, maar het lijkt mij vre-se-lijk! Echt naar voor haar hoor. Want volgens mij duren die behandelingen heel lang en zijn ze vast enorm pijnlijk. Ik heb alleen een enkele vulling, omdat ik diepe groeven heb. Maar die zijn netjes wit gevuld. En de tandarts voorspelde laatst dat ik hoogstwaarschijnlijk mijn hele leven mijn eigen tanden hou. Ik was blij. Want opkruipend tandvlees en kiezen die eruit getrokken moeten worden, daar hou ik gewoon niet zo van.

Ik vind gedoe aan haar en gebit toch de ergste van het eerste verval. Ook al wordt de huid van de mens ook slapper op den duur. Toch lijken haar en tandproblemen mij toch het naarst. Maar tot op heden word ik er dus mooi buiten gehouden. Ze zeggen wel eens dat mensen met rood haar vroeg grijs worden. Dat is echter een fabel. Wat wél waar is dat áls ze eenmaal grijs worden, ze alleen niet grijs, maar écht spierwit worden. Zilverwit. Als een ijsprinsesje.

En denk nou niet dat ik mezelf helemaal geweldig vind met mijn prachtige haar en gezonde rechte rij witte tanden hoor. Want zo heb ik als beginnend verval bijvoorbeeld behoorlijk wat kraaienpootjes rond mijn ogen en een voorhoofd vol diepe rimpels waar echt geen crème meer tegenop kan!

Maar die rimpels komen vast door mijn enorme gezichtsmimiek en het verzinnen van en nadenken over briljante ideeen. En mijn kraaienpootjes...die herinneren mij er gewoon aan dat ik heel blij ben en me de hele dag kapot lach.

Bekijk alle logs van Marlease