Op het moment dat ik dit schrijf, zit ik rechtop in mijn bed met vreselijke buikpijn. Ditmaal heeft het niets te maken met stress, de maandelijkse klacht of het feit dat ik niet tegen zuurkool kan. Ik kan gewoon echt niet koken.

Simpel, dacht ik. Een pakje zuurkool, een doosje spekjes, een appeltje, uitje erbij, een beetje aardappelpuree en klaar is kees. Dat kan toch iedereen? Maar helaas, ondanks de lage moeilijkheidsgraad van het gerecht heb ik deze fouten begaan: tweemaal het appeltje uit mijn handen laten vallen, de spekjes laten aanbranden, de zuurkool niet gaar laten koken en klonten in de puree. Bovendien had ik een grove inschattingsfout gemaakt, want een halve kilo zuurkool is meer iets voor een weeshuis.

Volgens mij heb ik de afgelopen twee weken dat ik op mezelf woon, precies één lekker gerecht gemaakt. Dus ben ik met de handen in het haar richting de boekhandel gerend en ik heb mezelf beloofd dat ik niet mocht vertrekken zonder een degelijk kookboek onder mijn arm. Er valt overigens niets te klagen over het kookboekaanbod, want er was een hele wand voor ingericht en daarvoor stonden ook nog twee volgeladen tafels.

Conclusie: studenten kunnen allemaal niet koken. Er was namelijk een hele kookboek-voor-mensen-die-niet-kunnen-koken-afdeling, maar het grootste deel van die boeken had een titel als ‘koken voor kamerbewoners’, ‘studentenkookboek’, ‘makkelijke gerechten voor studenten’ enzovoorts. Toch ben ik uiteindelijk gegaan voor ‘kookboek voor klunzen’. En wat blijkt: ik ben helemaal zo slecht nog niet!

In mijn speciale klunskookboek wordt nauwgezet uitgelegd hoe je een bak sla maakt. Dat je een krop moet kopen, het moet wassen, dat je de buitenste bladeren niet echt kunt eten en dat het fijngesneden wat lekkerder is. Die grote bladeren, da’s zo moeilijk eten. Ook het maken van gebakken aardappeltjes wordt stap voor stap uitgelegd. Aardappel schillen, in plakjes snijden, boter in de pan, aardappelplakjes erin, goudbruin bakken en opdienen maarrr. Variatietip: gooi er eens een uitje bij. Voor een gedetailleerde uitleg van het koken van aardappels schrikken de schrijvers niet terug. Zelfs een lekkere zalmsalade (benodigdheden: blikje zalm en mayonaise) is voor de grootste keukenklunzen weggelegd.

De toetjespagina is overigens goud waard. Op Jip en Janneke-wijze leer je hoe je chocolademousse, ananasyoghurt, wentelteefjes, pannenkoeken, pannenkoekentaart, appeltaart en rijstepudding maakt. Klassiekertje op de eerste nagerechten-pagina is de vlaflip. Ja, hoe moest dat ook alweer? De helft yoghurt en de helft vla – je moet er maar opkomen! Ook heel bijzonder: appelmousse. Hoe maak je dat? Appelmoes met slagroom.

Kortom: ik heb me doodgelachen, las een advertentie over zuurkool en besloot het boek links te laten liggen. En nu zit ik hier met een borrelende en piepende maag en bijbehorende helse buikpijn. Had ik nou maar gewoon sla gemaakt!

Bekijk alle logs van Roos Blaauwendraad