Je kunt pas recht van spreken hebben als je ergens ervaring mee hebt. Daarom besloot ik me er toch maar eens aan te wagen en het avontuur rondom het internetdaten aan te gaan.

Ik ben zo iemand die overloopt van de vooroordelen. Als ik iemand ontmoet, heb ik binnen één oogopslag mijn oordeel klaar. “Oh, dat is zo’n zweverig type, daar valt geen lolletje mee te beleven.” “Deze gast ziet er zo dom uit als het achtereind van een koe, daar verspil ik mijn tijd niet aan.” ”Vind je het gek dat die vrouw zo dik is, zit ze weer met een zak patat in d’r handen.” En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik heb vaak genoeg geprobeerd niet direct met een mening over iemand klaar te staan, maar het is net als ademhalen: het gaat automatisch.

Niet dat ik altijd gelijk heb hoor, integendeel. Sommige van mijn beste vrienden waren vroeger mijn grootste vijanden. Jarenlang heb ik ze ontlopen, belachelijk gemaakt of me kapot aan hen geërgerd. Tot ik er opeens achter kwam dat ze toch best leuk waren! Dat arrogante wijf blijkt eigenlijk best een lieve meid te zijn, en met die chagrijnige klasgenoot kun je best heel hard lachen. En die stille collega blijkt een ware party animal in het weekend. Nu ik erover nadenk, maak ik vaker een verkeerde dan een goede inschatting. Dat zegt weer genoeg over mijn (gebrek aan) mensenkennis.

Gelukkig ken ik mijn eigen zwaktes en probeer ik die op z’n tijd te verbeteren. Dus toen ik op een druilerige zondagmiddag niks te doen had, besloot ik eens een kijkje te nemen op een bekende site voor internetdaten. Een aantal vrienden van mij houdt zich hiermee bezig en ik moet eerlijk bekennen dat ik er nogal sceptisch tegenover stond. Dat tante Bep van vijftig via dit medium op zoek gaat naar een levenspartner oké, maar hippe jonge meiden zoals mijn vriendinnen kunnen toch gewoon naar de kroeg om een leuke kerel te ontmoeten? Op internet zitten vast allemaal kansloze gevallen die in het ‘echte leven’ niemand kunnen vinden.

Tegelijkertijd moet ik dan wel weer bekennen dat kroegdates mij ook nog nooit een relatie hebben opgeleverd, dus zo neutraal mogelijk stapte ik mijn online date- avontuur in. Ik had geen zin om er veel tijd en energie in te steken, dus ik besloot niet zelf rond te kijken en de reacties maar gewoon af te wachten. En die kwamen al snel binnen. Sommige teksten bevestigden mijn vooroordeel van het aanbod aan kansloze figuren: “Ik hou ervan om leuke dingen te doen, maar ik kan ook heel erg genieten van een avond lekker op de bank. Ik zoek een leuke meid die haar eigen interesses heeft, maar ook graag samen dingen wil ondernemen.” Dit soort slappe en nietszeggende teksten verschenen regelmatig in mijn inbox en werden per direct gedeletet.

Maar er zaten ook een paar leuke tussen: “Van je profiel lezen werd ik vrolijk, ik zou je dan ook graag beter leren kennen. Dus of je een ochtendhumeur hebt of juist niet, je liever een gekookt of een gebakken ei hebt en of je liever een beschuitje eet met George Clooney of met Johnny Depp. Voor mij zijn die te beantwoorden met niet vaak, gebakken (liever nog roerei) en geen van beiden.” Een originele tekst dus dat klinkt veelbelovend, dacht ik. Helaas laat de bijgevoegde foto dan weer niets tot de verbeelding over en weet ik niet hoe snel ik het bericht moet verwijderen.

Er waren echter twee heren die er redelijk normaal uitzagen en waar ik een leuke mailwisseling mee had. Beide heren stelden al snel voor iets te gaan drinken, waardoor ik opeens twee dates had in één week. Dat was niet de bedoeling! Maar als je ergens aan begint, moet je ook doorzetten en de consequenties dragen dus ik besloot te gaan…

Tot ik besloot om voor date nummer 1 nog even zijn Facebook te checken. Ik zag dat we één gemeenschappelijke vriendin hadden, die ik uiteraard direct even belde om te polsen of ie wel echt zo leuk was als hij zich voordeed. Wat bleek: het was die ongelofelijke nerd waar ik me groen en geel aan had geërgerd op haar verjaardag. Afbellen dus, dat was duidelijk!

Voor nummer 2 kon ik geen smoes bedenken, dus met enige tegenzin ging ik naar de kroeg waar we elkaar zouden treffen. Een paar uur gezellig gekletst en wijntjes gedronken en ik moet toegeven: het was een hele normale kerel. Lief, grappig, intelligent, attent…. alles wat je als vrouw zou wensen. Conclusie: mijn vooroordelen over internetdaten blijken weer eens niet te kloppen. Er zitten prima kerels op. Maar of het voor mij is weggelegd? Dat niet. Het lot heeft namelijk bepaald dat ik niet op dit soort ideale mannen val. Stuur een junk op me af, een seriemoordenaar of een topsporter in het vreemdgaan en ik ben om. Maar lief, grappig en attent…daar moet je bij mij echt niet mee aankomen!

Bekijk alle logs van Katie