Bras je geld op, ben vrijgevig met je euro’s en verspreid deze boodschap.
Platzak? Maakt niet uit! Je krijgt het uiteindelijk allemaal weer terug. Echt…

Een winkelier verkoopt spullen. Zoals al die cadeaus die in de decembermaand uit de schappen vliegen. Dit zorgt ervoor dat de winkelier geld verdient, waardoor hij weer nieuwe inkopen kan doen om de schappen te vullen. Zonder gevulde schappen geen tevreden klanten, of misschien wel helemaal geen klanten.
Als de klant, jij, dan langs de winkel loopt word je gelokt door de perfect uitgestalde producten in de etalages. De etalages die het beste ingericht zijn wekken een alles overtreffende kooplust op bij je, want zó wil je het ook bij jou thuis natuurlijk. Of je ziet helemaal voor je hoe je vriend, vriendin of familielid dit perfect kan gebruiken bij het uitoefenen van zijn of haar dagelijkse leven. Het dagelijkse leven uitoefenen. Ja. Het kost af en toe nog wel ’s wat moeite, net zoals druk uitoefenen. Een leven leiden kan ook, maar zo gauw als er een porseleinen kopje tijdens het afdrogen plots uit je handen valt, valt het leidende een beetje weg. Lijden doen we dan misschien wel. Want het kopje was nog van je overgrootmoeder.
Maar dit terzijde, ik was bij de verleidelijke etalages. Als je dan dus als een hongerige wolf je budget, en meer, verbrast, verdient de winkelier weer geld. Dit terwijl jij je weer eens niet aan die maximale 25 euro hebt kunnen houden, omdat het eigenlijk ook wel er-rug leuk was om bij die handdoekenset de bijpassende washandjes en gelijkgekleurde en nog overheerlijker geurende douchegel te kopen.

Tevreden met je aankoop vertrek jij weer naar huis als de winkelier tevreden zijn geld telt. Jij weer een beetje meer platzak dan daarvoor, hij weer een beetje rijker. Zo gaan die dingen.
Uiteindelijk krijg jij dan op de bewuste Sinterklaas- of kerstavond ook jouw portie cadeaus. Je mag dan hopen dat de anderen ook royaal geld uit hebben gegeven. Conclusie: jij en je vrienden en familie platzak, maar wat prachtige producten rijker, de winkelier lekker in de slappe was en vele producten armer.
Maar ook die winkelier die heeft vrienden en familie waarvoor tijdens de decembermaand cadeaus zullen worden gekocht. En zij kopen ook weer cadeaus voor hem. De winkelier heeft door jou een lekkere prak geld binnengehaald, maar zijn winkel is leeg, dus hij zal bij een andere winkel zijn cadeaus voor de anderen moeten gaan halen. De winkelier is klant geworden. Koning eigenlijk, want hij heeft nu veel geld. Jouw geld wordt nu dus weer gebruikt om de schappen in een andere winkel leeg te halen…

Stel nou, dat we hier allemaal plotsklaps mee zouden stoppen: geen cadeaus meer voor elkaar. Je geeft niets meer, je krijgt niets meer. Alles blijft bij het oude.
Maar, het zit nu eenmaal in de menselijke natuur, en in de levensduur van producten, dat nieuwe dingen wenselijk of zelfs noodzakelijk zijn. We kunnen het niet stoppen. We zorgen ervoor dat ons geld van hand tot hand gaat en waarschijnlijk uiteindelijk met een énorme omweg weer bij ons terecht zal komen. We gebruiken onze producten, waardoor ze slijten of kapot gaan. We moeten eten. En na het eten komt er niet weer gezellig een wit pistoletje met eiersalade uit. Producten vergaan en zijn op een zeker moment niet her te gebruiken de toestand waarin het dan verkeert.
Wat er gebeurt is dat we wel móeten investeren, want anders kan de cirkel niet gesloten worden; het geld komt niet weer bij onszelf terecht als we het ook niet uitgeven. Gebruik je producten zo vaak mogelijk, want dan moeten er weer nieuwe gemaakt worden, dan kunnen mensen aan het werk en blijven nadenken over betere oplossingen.

Dus mensen, de moraal van dit verhaal: ga deze maand flink je boekje te buiten met het kopen van cadeaus en kwaliteitsingrediënten voor in de feestmaaltijd, dan kunnen we dit jaar misschien nog afsluiten met een positief cijfer onder de streep. Je draagt dan zelf bij aan de mogelijkheid je goede voornemens voor 2012 ook daadwerkelijk te kunnen realiseren, die kosten namelijk ook geld, direct of indirect.
Het lijkt maar een spelletje, maar het is keiharde economie.

Bekijk alle logs van Nicky