Eindelijk is het dan zover; geen geestdodende, suffe of stomme hospiteeravonden meer, nooit meer een uur onderweg zijn voor ik in mijn college zit, maar vijf minuten fietsen naar mijn vriendje en een nieuwe stad om onveilig te maken. Over een paar weekjes verhuis ik eindelijk van Zwolle naar Utrecht!

Ik begon het de laatste maanden toch echt als een oneindige missie te zien; een mooie kamer vinden in Utrecht. Hoeveel verschrikkelijke hospiteeravonden ik niet heb meegemaakt. Van een groep dispuutsmeisjes tot een stelletje geeks, van een drietal jongens die enkel dertig meisjes hadden uitgenodigd om (gratis) mee te zuipen tot mensen die ieder woord dat je zegt, opschrijven in hun collegeblok ('anders weten we straks niet meer wie je ook alweer was!'). Nou had ik de afgelopen maanden het geluk dat mijn vriendje al in Utrecht woont. Geen treinreizen laat in de avond, om als je vervolgens eindelijk thuis bent te horen dat ze toch voor iemand anders gekozen hebben.

Niet dat bij mijn vriendje thuis te horen krijgen dat ik het weer eens niet geworden was, wel erg plezant was, maar dat terzijde. Achteraf wilde ik in veel kamers waar ik ben wezen kijken, eigenlijk niet eens wonen, maar toch voelt het vervelend als je niet wordt gekozen (al had je zelf ook wel door dat er to-taal geen klik was).

Vorige week moest ik vier keer in een week (!!) hospiteren. Twee kamers leken me om uiteenlopende redenen niet erg relaxed. De eerste kamer waar ik ging kijken, had ik graag gehad. Perfecte ligging, maar één huisgenoot, groot en goedkoop. Donderdag liep ik te zenuwen als een dolle, om vervolgens te horen dat ik het niet was geworden. Het was erg gezellig, we hadden een goede klik, maar hij wilde toch liever een man in huis. Een uur later had ik mijn laatste hospiteeravond en ik had er helemaal geen zin meer in. 'Dit wordt vast ook weer niets', dacht ik. Maar ik raapte mijn moed bij elkaar en ging toch kijken. En wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan!

Ineens merkte ik hoe stom de andere hospiteeravonden waren, want hier klikte het meteen en goed ook. Twee hele toffe meiden, creatief en met dezelfde instelling als ik. In plaats van twintig minuten, heb ik er een uur gezeten en de volgende dag werd ik gebeld met het bericht dat ik er over twee weken in kan.

Ik ben door het dolle heen. Eindelijk een huis waar ik erg leuke huisgenoten ga krijgen, maar tien minuten fietsen van hartje Utrecht en twee hele chille kamers tot mijn beschikking!
Nu alleen nog verhuizen en laten we wel wezen; dat gaat een helse klus worden. Ik heb de afgelopen vier jaar flink wat troep weten te verzamelen op mijn twintig vierkante meter in Zwolle. Maar daar gaan we niet teveel over nadenken. Verhuisdozen heb ik genoeg. En dat geeft me ook eindelijk eens de mogelijkheid mijn spullen eens kritisch uit te zoeken.

Om een lang verhaal kort te maken; voor de jaarwisseling zit ik in Utrecht en daar ben ik ongelooflijk gelukkig mee!

Bekijk alle logs van Soof