Een schoonheidsprijs verdiende het begin van hun relatie inderdaad niet. En het was haar een raadsel waarom hij het niet gewoon de eerste avond met zijn vriendin uit had gemaakt. Maar goed, een relatie van acht jaar gooi je niet zomaar weg, enkel en alleen omdat er wat vlinders in je buik fladderen voor een ander.

Omdat ze haar sjaal was vergeten en haar jas niet goed dicht had gemaakt, droop het koude regenwater langzaam via haar nek en haar sleutelbeen naar beneden. Ze voelde het wel, maar ze reageerde er niet op. Ze was als versteend, en tuurde onafgebroken in de verte. Niet zomaar in een willekeurige verte, maar in de verte waar ze zijn gestalte zou zien opdoemen.

Dat hij zou komen, wist ze zeker. Ze had absoluut geen argumenten om deze zekerte te onderbouwen, maar zo gaat dat nu eenmaal met liefde. Soms weet je dingen gewoon. Hij was wel eerlijk geweest, dat hij niet zeker wist of hij zou komen en dat het dan ook voorgoed voorbij was, maar haar vertrouwen in hem, in hen, in hun gevoel was rotsvast.

Dus stond ze zoals afgesproken om 15.00 onder de beukenboom waar ze alweer een half jaar geleden voor het eerst gezoend hadden. Ze had het een walgelijk romantische afspraak gevonden, afspreken op de locatie van de eerste zoen, maar het paste bij hem. Hij was zo. Zonder gemaakt romantisch te zijn had hij dit voorgesteld. Met dit gedeelte van de afspraak was ze direct akkoord gegaan, de rest vond ze maar onzin.

Een maand had hij nodig. Een maand om zijn gevoelens te 'onderzoeken'. En als hij dan klaar was met onderzoeken, zou hij weggaan bij zijn vriendin en voor altijd bij haar blijven. Dat was hij aan zijn vriendin verschuldigd, vond hij. Om even afstand te nemen en te 'onderzoeken' wat hij nu wilde. Want zoals het ging, dat kon niet meer. Al dat stiekeme gedoe en gelieg.

Een schoonheidsprijs verdiende het begin van hun relatie inderdaad niet. En het was haar een raadsel waarom hij het niet gewoon de eerste avond met zijn vriendin uit had gemaakt. Maar goed, een relatie van acht jaar gooi je niet zomaar weg, enkel en alleen omdat er wat vlinders in je buik fladderen voor een ander.

Tot het meer bleek te zijn dan slechts wat fladderende vlinders. De aantrekkingskracht werd alleen maar groter, en hoe beter ze elkaar leerden kennen, hoe leuker ze elkaar vonden. Na vijf maanden kon hij het niet meer aan. Het moest anders. Of alleen de een, of alleen de ander. Ze hoopte dat zij het zou worden. Het moest wel. Dus stond ze in de regen onder de beuk. Te wachten, tot hij kwam om te vertellen dat het stiekeme gedoe voorbij was, hij het puntje van haar neus zou zoenen en ze samen - hand in hand - ergens heen zouden lopen.

Dat hij al een kwartier te laat was, had vast een goede reden. Als het regent duren dingen nu eenmaal vaak langer. Het zou een kleine moeite zijn om even haar kraag recht te trekken en haar jas helemaal dicht te ritsen, maar ze kon niet bewegen. Het was een tic uit haar jeugd. Als je beweegt ben je af en komen je dromen nooit uit. Zolang ze in deze houding zou blijven staan, ondanks de kou en de regen, zou hij komen.

Het turen in de verte werd flink bemoeilijkt door de mascara die in haar ogen sijpelde, maar ze bleef volhouden. Zodra ze hem zag, mocht ze bewegen. Naar hem toe rennen. In slow motion in zijn armen springen en hem nooit meer loslaten. En vooral niet zeuren over het feit dat hij haar een half uur in de stromende regen had laten wachten.

Het was kwart voor vier en ze was af. Ze had haar arm bewogen om op haar horloge te kijken. Hij zou nooit drie kwartier te laat komen. Dat ze had bewogen was dus niet eens de reden van zijn afwezigheid. Wat het dan wel was, wist ze niet. Er stroomde water over haar wangen, maar ze wist niet zeker of het regen was of haar traanvocht. Nu pas voelde ze hoe nat en koud ze was geworden. Traag sjokte ze naar de uitgang van het park.

Plots hoorde ze haar naam. Direct herkende ze hem. Hij keek blij. En schreeuwde. "Lieverd, sorry! Sorry! In de regen duurt altijd alles langer en ik had niet verwacht dat de weg hier heen zo druk zou zijn! Ik ben er! Voor jou! Alleen voor jou!"

Bekijk alle logs van Mia