Ik kijk er zelf ook van op, maar sinds twee tafels klus ik. High.

Mijn houten tafeltje en mijn twee meter nogwat eettafel zijn door mij persoonlijk geschuurd, tot wel vier keer toe. En geverfd. En dan niet gewoon een likje verf. Nee. Grondverf, correctie; speedprimer, twee lagen lak en dan komt er nog, alsof het niet op kan, een laag hardmaakspul erop.

Dat heb ik geleerd van mijn enorm handige collega. Hij gaf mij gereedschappen als schuurpapier, rollers en hardmaakspul. Hij voorzag zeker problemen wanneer ik de verfmeneer in de winkel zou vragen hoe ik een tafel moet verven, want ik kreeg zelfs een stappenplan. Daarop stond precies wat ik moest doen. En dan écht stap voor stap. Verf ging ik zelf kiezen. En dat was al een hele klus. Al dacht ik dat het enige dat ik zelf nog moest doen qua voorbereiding, een pot witte verf kopen, een makkelijke opdracht was. Neen, er zijn namelijk duizend kleuren wit. Dat wist ik niet. Moeilijk hoor! Want wit lijkt zo op wit.

Nu, veel stappen verder, ben ik duizelig. Van de amoniageur, de verfstofdelen en verfluchten die na dagen nog om mijn tafels, in mijn huis, neusgaten en inmiddels ook in mijn hersenen hangen. Ik moet echt al dagen high zijn.

Toch functioneer ik nog prima. Denk ik.

Naast het gegeven dat ik nu dus een echte klusser in hogere sferen ben, heb ik het ook nog eens steendkoud. Ik zit namelijk niet alleen al een week in de verflucht en stofresten, ik zit ook nog eens in de vrieskou. Mijn balkondeur staat dag en nacht open. Om mijn hersenen nog enigszins van frisse lucht te voorzien. En omdat mijn huis toch écht weer een keer naar huis moet gaan ruiken. Anders klus ik nooit meer. Al is dát eigenlijk al een feit.

Een vriendin vertelde mij dat ik emmers water neer moet zetten. Daar zou de verflucht dan intrekken. Ik heb, na lang zoeken, ergens een emmer gevonden. Zoiets. Maar de verflucht blijft. En dan niet in die emmer.

Morgen klus ik weer verder aan mijn tafels. Er moet nog een keer geschuurd, ontvet en geverfd worden. Geurtechnisch maak ik me toch behoorlijk wat zorgen, aangezien ik gewoon weer een week hartstikke high zal zijn. Maar ik durf geen tips meer te vragen aan mijn stappenplanmaker. Want. Ik moet toch wel íets zelf kunnen verzinnen?

Maar ach. Als ik er uiteindelijk niets op vind, weet ik in ieder geval weer een weekje hoe een zwerverjunk zich in de winter voelt.

Bekijk alle logs van Marlease