"Heb je meer dan 15 homo-vrienden?" vroeg mijn leuke Hindoestaans Surinaamse homo. Snel telde ik de eerste die in me opkwamen, al snel zat ik op de 20. En er waren er nog wel meer. Ja, ik ben een fag hag.

Een fag hag, als ik de definitie op zoek op Urban Dictionary weet ik niet geheel zeker of ik het nou als compliment moet zien. Hoewel, ik heb dan wel stijl. En dat vinden mijn homo vrienden dan ook.

Helaas heb ik niet echt één echte homovriend met wie ik winkel, die mijn haar doet en dat we elkaars nagels lakken. Wel woon ik in een pand met alleen maar homo's. Te beginnen bij mijn broer, die mijn buurman is, daar onder woont zijn ex weer en daaronder diens ex. Voor mij is dit ideaal als ik hulp nodig heb met kleding uitzoeken voor een feestje of als twijfel over een kleurcombinatie in mijn outfit.

Ik heb ook theaterhomos, danshomos, cocktailbarhomos, praathomos, plaatjesdraaienhomos, chefkokhomos. Van alles wat en ik heb altijd ontzettend leuke uitjes met ze. Maar afgelopen weekend had ik totaal nieuwe homo ervaring.

Mijn collega chefkokhomo heeft een nieuwe vriend. De vriend is Algerijns, mijn chefkokhomo Oostenrijks en tevens Joods. De combinatie op papier is heel bijzonder, maar als je ze samen ziet klopt het gewoon. Ze hadden me uitgenodigd om een avond mee te gaan dansen bij Sultana, hun stamkroeg.

Sultana is een Arabische homobar en ook niet onbelangrijk een Shishabar. Aangezien ik goed lig bij de homo's en zelf nog eens drie blauwe maandagen in Qatar heb gewoond, leek hem deze combinatie prima voor mij. En daar had hij helemaal gelijk in.

De mannen, maar zeker ook vrouwen, die er komen allemaal uit verschillende Arabisch sprekende landen. Vele zijn hier al jaren, andere komen net kijken. De ex van mijn broer is Turks en ik ken ook een aantal van zijn Turkse vrienden. Dan weet je ook hoe verschrikkelijk moeilijk het is om [daar] homo te zijn. Aan je ouders kun je het niet vertellen, je vrienden moet je heel goed uitzoeken en het is dan ook geen wonder dat als je naar Nederland kunt komen, dat er dan een wereld voor je open gaat.

Zo ook in Sultana, waar ook voor mij een nieuwe wereld open ging. Want deze mannen zijn hier helemaal zichzelf en toch in hun eigen cultuur, maar ook in de mijne. Ze spreken allemaal minstens drie talen en Nederlands is er één van. De muziek staat hard, dus echt een goed gesprek voeren is er niet bij, maar er is genoeg te zien.

Want de jongens kunnen dansen en dat doen ze dan ook vol overgave. Dansen, dus niet meewiebelen op de muziek, maar echt dansen. Buikdansen zelfs. Niet in rokjes met blote buik, maar wel echt buikdansen. Jaloersmakend buikdansen. Alles wat ik als vrouw zou willen kunnen qua dansen wordt hier voor mijn neus door een groepje mannen gedaan. Als nieuweling moest ik de dansvloer ook betreden. Waar ik normaal me als een idioot op de dansvloer kan gedragen, leek me dat nu totaal niet gepast.

In mijn beste poging een beetje te doen wat zij doen, voelde ik mij opeens een vrij groot en lomp Nederlands meisje. De nieuwe boyfriend klapte me wel toe en zei later dat ik de muziek wel goed aanvoel, maar ik meer met mijn kont moet schudden. Lekker los in de heupen! Huiswerk voor de volgende keer dansen.

Ik vlij mij weer op de bank en blijf gewoon naar hun dansen kijken, want dat is toch stukken beter. Blije jongens die een avond uit zijn. Gewoon vrij met elkaar kunnen dansen, hun vriend een zoen kunnen geven. Eerst bedacht ik me alleen maar wat een bevrijding het voor de meeste moet zijn, om hier zo mee om te kunnen gaan. Maar pas later realiseerde ik me ook hoe ontzettend moedig ze moet zijn. Om 'thuis' achter te laten, voor zichzelf te kiezen en niet het keurslijf aan doen wat hun niet past.

Zo voelt het uitgaan met mijn homo's meestal; bevrijdend.

Martje kan wel heel goed dansen in de regen. Misschien heeft ze soms wel wat meer hulp nodig bij het winkelen

Bekijk alle logs van Martje