Ik stond een pompoen uit te zoeken bij de Turkse supermarkt (het was immers gisteren Halloween) toen ik iemand hoorde zeggen: "Dat is wel een heel kleintje." Ik dacht dat de man het over de pompoen had, maar hij stond de kleine J. in de kinderwagen te bewonderen. Ja, met een baby maak je vrienden.

Happy Halloween

Als je zwanger bent, heb je plotseling uitgebreide gesprekken met vrouwen met wie je normaal gesproken helemaal niets gemeen hebt. Dat schreef ik in mei. Als de baby eenmaal geboren is, geldt dit niet alleen voor de vrouwen in je omgeving maar ook voor de mannen. Een collega vertelde me dat vrouwen grotere pupillen krijgen bij het zien van een baby, en dat dit ook geldt voor mannen die zelf een kind hebben (maar niet voor mannen zonder kinderen).

P. merkt dat nu als hij collega's en klanten spreekt. Hij is niet langer genoodzaakt om over weer en verkeer te praten, maar kan baby-ervaringen uitwisselen. Het merendeel van de vijfendertig-plussers heeft immers kinderen. Ook ik hoor voor het eerst verhalen over de kinderen van collega's, en ontdek pas nu de baby-perikelen die vriendinnen de afgelopen jaren beleefd hebben. Ik vroeg er immers nooit naar.

Ondertussen probeer ik vrienden zonder kinderen niet al te veel lastig te vallen met verhalen over de kleine J. Dat is soms nog best lastig, omdat ik een aanzienlijk deel van mijn tijd bezig ben met voeden en verschonen. Verder maak ik niet al te veel mee. Daarom ben ik nu extra gretig om de laatste nieuwtjes en roddels van mijn vrienden te horen.

Een jonge vader vertelde mij afgelopen week dat hij absoluut niet snapte wat mensen bedoelen met 'de roze wolk'. Want een baby is eigenlijk helemaal niet zo leuk, vond hij. Ik vind mijn eigen baby wel heel leuk maar van een roze wolk zou ik ook niet gauw spreken. Als er al sprake is van een wolk dan is die wit met roze stippen en een paar donkergrijze vlekken.

De roze stippen worden steeds groter, want nu J. zes weken is, krijgen we steeds meer contact met hem. Hij kijkt me nu aan en lacht soms naar me. En heeft een groter assortiment aan huiltjes dan in het begin; dat zijn die grijze vlekken op de wolk. Het witte deel van de wolk vult zich met allerlei activiteiten: werk, etentjes met vrienden, Facebook, fotoalbums. Ik ben fysiek weer in mijn normale doen dus ik vul mijn dagen ongeveer zoals de eerste twee weken van mijn zwangerschapsverlof. Maar dan samen met J.

"Geniet ervan!" roept iedereen. En dat doe ik.

Bekijk alle logs van Suzan