Ik doe het steeds vaker: iemand een berichtje sturen voordat ik bel. Er zijn maar weinig mensen die ik spontaan opbel om gezellig te kletsen. Mijn moeder, mijn vader, mijn broer. En een enkele vriendin als we allebei op vakantie zijn geweest.

Gezellig bijkletsen met vrienden doe ik meestal in real life. Dat was altijd al zo. Maar voor vrienden die ik niet zo vaak zag, was de (vaste) telefoon in de jaren 90 het enige communicatiekanaal. Nu zijn er zo veel mogelijkheden dat telefoneren vaak de minder aantrekkelijke optie is; je breekt immers in tijdens iemands (drukke) bezigheden.

Stel, je wilt een lunchafspraak maken met een vriendin. Welk kanaal gebruik je? Je kunt haar bellen, een mailtje sturen, sms'en, aanspreken op Google Chat of een berichtje achterlaten op Facebook (privé of op haar wall). Althans, dit zijn de kanalen waar ik uit kies; jij hebt misschien nog legio andere mogelijkheden.

Welk kanaal je kiest hangt af van hoe laat het is, waar je bent, of het haast heeft, en ook welke vriendin het is. Want sommige vrienden ontmoet je dagelijks op Facebook, andere zijn altijd online in Google Chat en nog andere zijn fervent sms'ers (zoals vriendin M. die in elk sms'je dat ze stuurt alle 140 tekens gebruikt).

De vraag is hoe lang sms nog bestaansrecht heeft. Met een smartphone is er nauwelijks verschil tussen het versturen van een mailtje en het versturen van een sms. Ik zal wel de enige hopeloos ouderwetse ziel zijn voor wie een sms persoonlijker aanvoelt dan een mail of een Facebook-berichtje. Dat gevoel stamt uit de tijd dat een sms binnenkwam in je broekzak en een e-mail in je computer.

E-mail is vooral geschikt voor lange brieven, conversaties met meerdere ontvangers en zakelijke post. Sterker nog, ik wilde dat ik al lang mijn belastingaangifte en loonstrookjes per mail ontving.

Ik betrap mezelf erop dat ik nauwelijks nog mensen feliciteer via Facebook. Het is te makkelijk: "Max is vandaag jarig; feliciteer hem! Drieëntwintig vrienden gingen je voor." In de plaats daarvan gebruik ik de vriendelijke herinnering van Facebook om Max een felicitatie-sms'je te sturen. Wel zo persoonlijk, hoewel Max ook wel weet dat ik zijn verjaardag langs zag komen op Facebook.

De rol van Facebook in dit alles moet zich nog uitkristalliseren. Bijna twee jaar geleden was ik verbijsterd dat onder mijn Britse collega's uitnodigingen voor feestjes niet via mail maar uitsluitend via Facebook verstuurd werden. Inmiddels heb ik dat hier in Nederland ook al een paar keer meegemaakt.

Nu er zo veel mogelijkheden zijn om met weinig moeite je vrienden berichten te sturen, wordt een kaartje in je brievenbus steeds bijzonderder. Toch hebben wij meer dan honderd kaarten ontvangen na de geboorte van J. Sommige tradities zijn gelukkig niet eenvoudig uit te roeien.

Bekijk alle logs van Suzan