De kraamhulp had het al een paar keer 'Het Bureau' genoemd. Daarmee bedoelde ze natuurlijk niet de roman van J.J. Voskuil, maar het consultatiebureau - het typisch Nederlandse kindercontroleinstituut.

Onze eerste kennismaking met Het Bureau was een thuisbezoek van een vrolijke wijkverpleegkundige toen J. bijna twee weken was. Ze had een weegschaal bij zich, en een 'groei op'-boekje waarin de komende vier jaar J's ontwikkelingen zouden worden bijgehouden.

Gisteren was J. vier weken oud en ging ik voor het eerst met hem op controle bij Het Bureau. Op pad gaan met zo'n jonge baby is een hele onderneming. En dan vooral qua planning. Je wilt niet ergens op bezoek zijn met een krijsend kind, dus het is zaak dat de kleine geen honger heeft en uitgerust is. En dat heb je niet altijd onder controle.

Ik had geluk: J. had goed gegeten en viel onderweg naar Het Bureau in slaap in de wandelwagen. Eenmaal aangekomen moest ik J. uitkleden op één van de zes met zeil beklede uitklap-commodes. "Misschien moet je er iets onder leggen," tipte de verpleegkundige "dan heeft 'ie het niet zo koud." Oeps, beginnersfout.

Toch was ik al veel beter voorbereid dan toen P. en ik tien dagen geleden in het ziekenhuis waren. Het enige dat we toen hadden meegenomen was een spuugdoek, dus toen de kinderarts ons om een lotiondoekje en een schone luier vroeg, moesten we met het schaamrood op de kaken bekennen dat we die niet bij ons hadden (in our defense: alle vorige keren dat we een ziekenhuis bezochten, lagen er stapels luiers klaar). Dus nu had ik braaf een tas met luiers, doekjes en schone kleertjes mee naar Het Bureau genomen.

De bureauarts was al net zo vrolijk als de verpleegkundige die bij ons op bezoek was geweest. Ze feliciteerde me en ik vroeg me af hoe lang ik nog gefeliciteerd zou worden met J's geboorte. Daarna vroeg ze hoe het ging, en ik deed verslag. Nadat ze J. met haar stethoscoop en lampje onderzocht had, concludeerde ze dat alles in orde was: helemaal goedgekeurd dus.

Ik hoopte nog even op een sticker met 'Deze baby is oké' maar dat zat er niet in.

Bekijk alle logs van Suzan