Ik wist het. Ik wist dat het ging gebeuren. In mijn hoofd zag ik al precies hoe het zou gaan, en niet veel later zag ik in de werkelijkheid het zich net zo voltrekken. Mijn voorspellende gaven zijn bizar goed. Of ik ben gewoon een beetje dom.

De koelkast in mijn nieuwe huis is een stuk kleiner dan de koelkast in mijn oude huis. Op de een of andere manier vergeet ik dit steeds, en ben ik veel te enthousiast met boodschappen doen. Dus na de boodschappen, ruim ik altijd eerst de hele koelkast uit, om hem vervolgens weer zo helemaal in te laden dat alles past. Onderin de koelkast stond een pot appelmoes. Maar 'onderin' is alsnog een meter boven de grond. En ik wist dat als ik naar dat grote pak sap achter de appelmoes zou graaien, de pot appelmoes op de grond kapot zou vallen.

Ik wist het. En in plaats van dat ik éérst de appelmoes op het aanrecht zet, reik ik toch naar het pak sap. Met een harde klap valt de pot appelmoes op de plavuizen en de stukken glas vliegen alle kanten op. Ik kijk er een beetje beduusd naar. Niet verrast, want twee minuten geleden wist ik al dat dit zou gebeuren. Vloekend ruim ik alles op en ik neem me voor om vanaf nu echt in te grijpen bij dit soort situaties. Want dit is helaas niet de eerste keer dat ik weet dat iets mis gaat, en ik het niet voorkom, terwijl dat makkelijk had gekund.

Fast forward naar nog geen week later. Omdat ik iets te laat op stond, heeft een van mijn puppy's in de bijkeuken geplast. Terwijl ik een sopje aan het maken ben, zie ik voor me hoe mijn lange sjaal over mijn schouder gaat vallen, zo de plas in. Voor ik begin met opruimen moet ik dus mijn sjaal af doen. Lang verhaal kort, mijn sjaal zit nu in de was.

En zo gebeurt dit vaker. Iets te vaak, naar mijn mening. Ik zie voor me hoe mijn plastic boodschappentas gaat scheuren omdat ik hem te vol heb gestopt. In plaats van mijn boodschappen in etappes uit te laden, loop ik stug door en hè! Plots scheurt mijn boodschappentas! Ik rij met mijn fiets iets te dicht langs de berm, en zie voor me gebeuren hoe ik met mijn voorwiel van de weg af raak. Wat doe ik? Ik ga natuurlijk niet wat meer naar links fietsen, neen, ik ga languit op mijn buik gras eten in de berm omdat ik - oh de verrassing! - van de weg af ben geraakt en van mijn fiets ben gevallen.

Ik zie het fout gaan, ik weet precies wat ik kan doen om het te voorkomen, en ik doe het niet. En ik blijf het mezelf afvragen, heb ik gewoon voorspellende visioenen en is het onmogelijk om de toekomst te wijzigen, of ben ik gewoon een beetje dom?

Bekijk alle logs van Judith