Schreef ik laatst nog over die ene leuke jongen uit de kroeg van gisteravond . Weet u nog? Inmiddels is dat de leuke jongen uit de kroeg van drie weken geleden. En inmiddels is hij allang zo leuk niet meer.

Want toen ik eenmaal een bijzonder creatieve manier had gevonden om contact met hem te zoeken (hoezee voor mij), kreeg ik een mailtje terug. Van hem. Toen ik daarop de stoute schoenen aantrok en hem een smsje stuurde met de vraag of hij een kop koffie wilde gaan drinken....heb.ik.nooit.meer.iets.gehoord.

En dan denk ik; Hallo! Wij zijn niet van suiker! Want het enige legitieme excuus waarom jij niet reageert, kan zijn dat je overleden bent. Vooruit, dan lijkt die koffie me ook niet meer gepast. Nouja, één keer dan nog (Nah, was dat nou nodig?) In ieder geval, ergens binnen deze communicatie gaat er iets gruwelijk mis. Ik kan het best aan om een 'nee' te horen. En al helemaal om een 'nee' te lezen. Geen probleem, ik ben nog niet emotioneel aan je gehecht. Nog nèt niet na één gesprek in de kroeg.

Ik krijg wel vaker 'nee' te horen. Of eigenlijk moet ik het anders zeggen. Ik krijg wel vaker niet eens een 'nee' te horen. En dat klinkt alsof ik vaak word afgewezen, maar ik denk dat alle vrouwen dit meemaken. En bijna allemaal zullen zich afvragen waarom ze nooit meer iets hebben gehoord. Zo sprak ik ooit eens af met een jongen aan de andere kant van het land. Het klikte enorm leuk en hij zou me op komen zoeken. Op de dag zelf hoorde ik niets van hem. De hele dag wachtte ik op het smsje dat hij van het station gepikt zou kunnen worden. En ik wachtte en wachtte. En dan ís hij eigenlijk al niet leuk meer, dus zo erg zou het niet zijn als er dan nog een afwijzing achteraan komt. Maar dat komt dan weer niet. Een dag láter smst hij dat zijn batterij leeg was. Slap uiteraard, want heden ten dage vindt elke moderne jongen wel een manier om te communiceren als.hij.dat.echt.wil. Toen ik barmhartig over mijn hart streek en hem wat nieuwe data smste, heb.ik.nooit.meer.iets.gehoord.

En ik ben wel wat gewend. Ooh, ik ben wel wat gewend. Dus bij deze wil ik alle mannen oproepen om meiden niet langer aan hun lot over te laten, wees niet bang dat ze in een zware depressie zakken, zich van een brug afstorten of 'o-wee' de volgende keer in de kroeg een scene gaan trappen. Hallo! Wij zijn niet van suiker!

Marijke krijgt wel eens het commentaar dat haar blogs altijd over mannen gaan. Dat zou wel wat desperate overkomen. Voor degenen die dat gemist hebben hier , hier en hier! staan allemaal stukjes die daar helemaal niets mee te maken hebben. En bovendien, een desperate persoon blijft toch niet op de juiste wachten? Nog steeds niet overtuigd?? Dan staan er hier nog meer. Nog meer tijd over? Kijk dan even wat haar medecolumnisten nog te vertellen hebben.

Bekijk alle logs van Marijke