Soms kan een boek je echt laten smullen. De vleugeldief is zo'n boek. 's Avonds vocht ik echt om mijn ogen open te houden, omdat mijn ene hoofdstuk voor het slapengaan vaak drie hoofdstukken werden. Toch krijgt dit boek niet de maximale score, lees snel verder om te leren waarom.

Ik ben dol op boeken waarin twee verhalen verteld worden die door de schrijver langzaam ineengevlochten worden. Tove Nilsen blijkbaar ook, want in de vleugeldief laat ze in de oneven hoofdstukken Henry Finnsen aan het woord, en in de even hoofdstukken Elisabeth.

Elisabeth werkt bij een uitgeverij, waar het haar werk is om manuscripten te beoordelen. Niet alleen is ze goed in haar werk, ze vindt het nog heerlijk om te doen ook. En zo geniet ze eigenlijk heel erg van haar leven. Ook al blijft het lastig dat ze van Andreas gescheiden is, samen met haar vijftienjarige dochter Regine, redt ze zich prima in haar nieuwe huis.

Wat Elisabeth echter niet weet, is dat zij en haar dochter in de gaten gehouden worden. Henry Finnsen weet waar ze wonen, hoe hun dag routine er uit ziet, waar Regine op school zit, hoe laat en waar Regine les heeft en welke weg ze neemt als ze heen en weer loopt tussen school, thuis en de dansstudio. Henry weet hoe hij hun huis binnen moet komen, want Elisabeth is zo naïef om een sleutel in een bloempot bij de voordeur te bewaren.

Maar het belangrijkste wat Henry weet, is dat Regine het mooiste en liefste meisje ter wereld is en dat hij haar wil hebben. Niet om haar pijn te doen - natuurlijk niet - maar ze zal net zo veel van hem houden als hij van haar en hij zal haar overladen met cadeaus. Om Regine te kunnen krijgen, heeft hij wel een plan nodig, en daarbij komen die huissleutels goed van pas. Je raadt het al, Henry is een onvervalste stalker, die wel heel dicht bij zijn prooi weet te komen, mede dankzij het naïeve gedrag van moederlief Elisabeth.

Langzaam maar zeker komt Henry steeds dichterbij en beginnen Elisabeth en Regine ook te merken dat er iets mis is. Tove Nilsen voert de spanning in een rap tempo op, terwijl ze niet alleen schrijft over het heden waarin Henry Regine stalkt, maar ook over het verleden, waardoor je inzicht krijgt in waarom Henry en Elisabeth zijn zoals ze zijn. Vooral het verleden van Henry is hartverscheurend, waardoor je gaandeweg een soort sympathie gaat voelen voor deze eigenlijk enge man.

De vleugeldief is een onvervalste pageturner, een boek dat je maar met moeite weg kunt leggen. Niet alleen is het spannend, Tove Nilsen heeft ook de tijd genomen om de hoofdpersonen echt een gezicht te geven. Kortom, alle ingrediënten voor een haast perfect boek zijn aanwezig. Helaas vond ik het einde teleurstellend. Ik ga er uiteraard niet te veel over zeggen, maar ik heb sterk het idee dat er makkelijk nog een hoofdstuk achteraan had gekund, zonder in te boeten op de spanning.

Daarom krijgt de vleugeldief 'maar' drie van de vijf roze kogels, terwijl dit er makkelijk meer hadden kunnen zijn.

Uitgeverij Q
Juli 2011
304 pagina's

Bekijk alle logs van Judith