Soms zou ik willen dat er, net als voor het harder en zachter zetten van geluid, een afstandsbediening bestond met een volumeknop voor het regelen van de stilte.

Een paar jaar geleden gingen wij jaarlijks kamperen in eigen land. We hadden de voorkeur voor kleine campings het liefst bij de boer op het erf en lekker buitenaf. Geen attracties, geen animatieteams, geen tropische zwemparadijstoestanden, gewoon buiten en genieten van de rust en de stilte. Toen ik het daar met een vriend over had en hem vertelde dat ik altijd zo genoot van de stilte en de rust merkte hij op dat je in Nederland altijd in de verte auto’s hoort. Altijd! Bedankt vriend. Sindsdien hoor ik inderdaad altijd auto’s in de verte. Of andere, niet natuurlijke geluiden.

En dat is dan ook meteen het probleem van geluid. Wanneer je er op gaat letten en wanneer je je er vervolgens aan gaat ergeren wordt dit geluid, ook al is het nog zo in de verte, steeds luider. Afsluiten wordt min of meer onmogelijk. Scheurende motoren, de trein, huilende, jengelende, ruziemakende kinderen, mobiele telefoons. Wanneer ik me er op concentreer zijn de stilte en de rust weg. Spoorloos. Wat rest is frustratie. Krampachtig probeer ik me te focussen op het geluid van de krekels en de vogels of ik duik in mijn boek en trek een onzichtbare geluidswal om me heen die binnen enkele tellen al weer is ingestort.

Kortom ik trek het geluid naar me toe. Terwijl ik precies het tegenovergestelde wil.

Stilte, absolute stilte schijn je maar op heel weinig plaatsen op Aarde te kunnen ervaren en dan moet je een behoorlijk eind reizen. Dat is gedoe waar ik geen zin in heb. Nee, ik wil proberen hier mijn eigen stilte te ervaren.

Ik ken mensen die constant de radio aan moeten hebben. Of een cd. Of de tv. Mensen die gek worden van stilte. Ik kan echt gek worden van geluid. Wanneer ik overdag aan het werk ben is dat zonder radio op de achtergrond. Wanneer ik uit ga eten stoor ik me wanneer de muziek net te hard staat. Wanneer ik avond ben wezen stappen duurt het minimaal drie uur voordat de ruis van muziek, geroezemoes en overschreeuwen om verstaanbaar te worden uit mijn hoofd is verdwenen.

Geloof me, geluidallergie in een klein, opeengehoopt landje als Nederland is een lastige afwijking.

Oordopjes heb ik al eens geprobeerd maar dat creëert bij mij niet het gewenste effect, ik voel me dan afgesloten. Het geeft me een beetje een claustrofobisch gevoel. Het is wel stil maar niet goed stil. Want het stromen van de regen, het ruisen van de wind en de zee of het geluid van vogels ervaar ik niet als storend. Die geluiden benadrukken bij mij juist de stilte.

Dus blijf ik mezelf trainen op het wegduwen van storende geluiden in plaats van het naar me toe te trekken maar het liefst wil ik een afstandsbediening waarmee ik het oorverdovend stil kan maken.

Ik ben Ingrid en elke week schrijf ik over wat mij bezighoudt. Tijdens onze kampeeravonturen maak ik me niet alleen druk om vervelende geluiden maar ik kan me ook verwonderen over mijn medecampingbewoners. Uiteraard hebben mijn Pibucollega's ook heel veel leuks te melden.

Bekijk alle logs van ingrid