Donderdag achttien augustus. Om tien uur ’s ochtends verzamelen we met een groep van zo’n twaalf man om te vertrekken richting een weekend vol gezelligheid en fantastische optredens. We stappen in de auto’s, de muziek gaat aan op vol volume en om elf uur trekken we ons eerste biertje open.

Na een gezellige rit, een flink potje dansen in de file en een paar uur in de rij voor de ingang, hebben we om vijf uur de tenten staan. Net op tijd, want nog geen vijf minuten later volgt een enorme donderslag en een hele boel regen. Achteraf eigenlijk de enige echte regen die we gehad hebben, want het was wonderbaarlijk mooi weer op Lowlands.

Vrijdag begint het festival dan echt. Het duurt even voor we het terrein daadwerkelijk op zijn, maar dan kan het feest ook beginnen. Na een poosje kijken bij Fitz And The Tantrums en Graffiti 6, is het tijd voor De Jeugd Van Tegenwoordig die de Alpha aardig op zijn kop weten te zetten. Nadat we lekker hebben staan dansen in de zon bij Chase & Status, gaan we langzaamaan richting de India waar The Naked And Famous optraden. Een van de bands die ik het liefst wilde zien en waar ik enorm van genoten heb. Ik vond ze live erg goed en heb de longetjes uit mijn lijf gezongen. Daarna bij een bomvolle Bravo gedanst bij Paul Kalkbrenner om vervolgens de avond af te sluiten met wat lekkere dubstep van Trolley Snatcha.

Zaterdag scheen de zon in volle glorie en was het heerlijk wakker worden, zittend in het gras en luisterend naar de wonderlijke muziek van Agnes Obél. Gosé Gonsalez speelde gelijk daarna met zijn band Junip. Ook erg prettig voor de oren, maar al gauw liep ik naar de Grolsch-tent om uit mijn dak te gaan bij Young The Giant. Ontzettend goed live en lekker meebrullen. Bij Bombay Bicycle Club hebben we lekker in het gras gezeten. In de tent was geen plek meer over. In december komen ze naar Nederland en ik denk dat ik daar ook weer bij ga zijn. Zeer geslaagd.

Toen was het tijd voor een potje jeugdsentiment. Bij Flogging Molly hebben we staan springen als malloten. Wat een feest! Een hoogtepuntje van de zaterdagavond was het zitten op de heuvel bij de Alpha, kijkend en luisterend naar alle mensen die mee stonden te zingen en te fluiten bij Elbow. Betoverend mooi en heel veel kippenvel.

Ook zondag was weer een dag vol hoogtepunten. Ik denk dat ik nog niet eerder zoveel goede optredens op Lowlands heb gezien. Waar veel mensen de line-up niet zo denderend vonden en de grote namen misten, vond ik de line-up eigenlijk de leukste die ik tot nu toe heb meegemaakt. Zondag begon met een beetje uitslapen en chillen, om ons vervolgens kapot te zweten bij Crystal Fighters. Drukkend warm was het, maar wat een vet optreden! Het eerstvolgende optreden dat we graag wilden zien was Lykke Li, maar Skunk Anansie stond tussendoor nog in de Alpha. Toch maar eventjes kijken en onverwacht was dit één van de beste optredens van Lowlands. Allemachtig, wat een wijf! Fantastisch zingen, crowdsurfen, midden in het publiek op de handen van de mensen staan… het was echt een fantastische show. Ook Lykke Li, die ik voor de derde keer zag optreden, was weer betoverend goed.

Na nog wat gedanst te hebben bij Aphex Twin, was het tijd voor de vetste afsluiter van Lowlands ooit; Skrillex. He-le-maal los gegaan. De hele tent stond op zijn kop en aan het eind van het optreden droop het zweet letterlijk van de tent af. Kon geen sauna tegenop. Een beter einde van Lowlands kon ik me niet wensen.

Naast al deze geweldige optredens, was het sowieso weer heerlijk om op Lowlands te zijn. De sfeer was goed, de mensen waarmee ik was ontzettend gezellig en de drie dagen die op Lowlands volgden heb ik zo goed als allemaal in coma doorgebracht. Zoals het hoort.

Bekijk alle logs van Soof