Zo een dag waarop je eigenlijk ook niet uit je raam wilt staren omdat ook de zon geen zin heeft zich te laten zien. Zo een dag waarop een grijze wolkendeken de lucht domineert, maar jouw eigen deken nog netjes opgedekt op bed ligt.

Zo een dag waarop je, je wekker uit het raam wilt gooien en je deken over je oren wilt trekken omdat je weet dat je de vorige avond pas om twee uur sliep. Zo een dag waarop je die sweater en die joggingbroek wilt aantrekken in plaats van je nette pak. Dat je je bril op wilt doen in plaats van de moeite nemen om je lenzen in te doen. Zo een dag waarop je ontbijt nergens naar smaakt en je koffie ook niet bevredigend is. Dat je met tegenwind op de fiets naar je werk stampt, dat je zwetend aankomt en het liefst meteen weer onder de douche wilt stappen.

Zo een dag waarop je even contactgestoord wilt zijn, waarop je de telefoon wilt laten rinkelen en je mailbox uit wilt zetten. Waarop je bij elke factuur in je handen het gevoel hebt dat je hem wilt verscheuren en in de papierbak wilt gooien of beter nog, bij een leverancier terug zijn strot in douwen. Zo een dag waarop je iedereen je kantoor uit wilt blaffen, de deur op slot wilt gooien en alleen maar uit het raam wilt staren.

Zo een dag waarop je eigenlijk ook niet uit je raam wilt staren omdat ook de zon geen zin heeft zich te laten zien. Zo een dag waarop een grijze wolkendeken de lucht domineert, maar jouw eigen deken nog netjes opgedekt op bed ligt. Zo een dag waarop je gaten in je panty krijgt omdat je niet oplet, dat je koffie morst omdat je nog half slaapt en waarop je eigenlijk om elf uur al wilt zeggen dat je de middag vrij neemt. Zo een dag waarop je de hele dag fantaseert over wat je zou doen als je de middag vrij zou hebben.

Nou, zo een dag heb ik dus. Ik schrijf deze column al op vrijdag, onder werktijd, dus het is bijna weekend zou je zeggen. Bijna een paar dagen de tijd om alles te doen wat ik hierboven heb genoemd, maar niet voor mij. Ik heb morgen geen weekend. Ik stamp straks om 17.00 richting huis, eet een hapje, lees een boek en kruip mijn bed in om morgen ochtend weer om 07.00 gewekt te worden omdat ik gewoon om 08.00 op mijn werk moet zijn. Zevenenveertigurige werkweken zijn misschien leuk voor je loonstrookje, maar als je een saaie baan hebt is dat wat minder leuk in het dagelijks leven. Gelukkig zit ik morgenochtend wel op een andere functie, wat om 08.00 uur op mijn werk zijn, iets draaglijker maakt.

Maar tot die tijd moet ik mijn uren nog vol zien te maken met mailen, discussiëren, werken en andere nuttige zaken. Tot die tijd mag ik niet afgeleid worden door Twitter of Facebook, niet door mijn Gmail en niet teveel kletsen met mijn collega’s. Tot die tijd moet ik mijn dag zien te vullen met saaie administratieve taken waar ik eigenlijk een paar weken geleden al vanaf had moeten zijn.
En ik zeg zelf altijd tegen mensen die mij dit vertellen dat ze een andere baan moeten zoeken. Dat ze niet mogen klagen zolang ze niet op zoek zijn naar iets nieuws. Dat ze vernieuwing en innovatie in hun leven, eigen moeten maken. En dat zeg ik ook altijd tegen mijzelf. En die vernieuwing en innovatie is onderweg, ik begin per 1 september met een nieuwe studie, maar tot die tijd zal ik mijn uren en dagen moeten slijten in mijn saaie baan.

Bekijk alle logs van AshaSchoonheid