Ik heb een social media pauze ingelast. Zo! Even volledige stilte vanaf mijn kant. Ik heb er even geen behoefte aan om standaard te denken in 140 tekens dus ik neem “noodgedwongen” een tijdje vrijaf.

Nou ja “noodgedwongen”? De aanhalingstekens kan je eigenlijk wel weglaten.

Ik merkte dat ik steeds vaker alleen nog maar dacht “hoe vat ik dit samen voor Twitter?” Mijn gedachten namen een soort van staccatovorm aan en bij alles wat ik deed, las, zag of hoorde maakte ik de 140-tekens-vertaalslag.

Hoog tijd om even afstand te nemen van mijn digitale vriendengroep. In het begin keek ik nog wel wat er gebeurde. Ik moest letterlijk op mijn handen gaan zitten om niet te reageren of zelf iets de ether in te gooien. Ik checkte of ik “vriendjes” kwijtraakte door mijn radiostilte.

Dus besloot ik ook gewoon maar even helemaal niet in te loggen. Ik voelde me schuldig. Moest ik niet even melden waarom ik helemaal niets meer van me liet horen? Vinden ze me nog wel grappig? Aardig? Up-to-date?

Het lijken wel afkickverschijnselen en waarschijnlijk zijn het dat ook. En dat vind ik ongezond. Het lijkt dan toch een soort van verslaving te worden. Correctie. Het is een verslaving. En wanneer je stopt met een verslaving moet je afkicken. Ik merk dat ik nog steeds het gevoel heb dat ik verantwoording moet afleggen voor de absolute stilte van mijn kant. Feitelijk doe ik dat natuurlijk met deze column. Zo lang ik dat gevoel heb log ik niet in.

Ik houd wel erg veel tijd over. Mijn gedachten nemen langzaam maar zeker hun gewone manier van denken weer aan. Ik heb me voorgenomen dat wanneer ik zover ben dat ik weer inlog me ga beperken tot twee tweets per dag. Als een ware alcoholist die zich voorneemt om niet meer dan 1 glas per dag te drinken. Want ik weet dat dat twee dagen goed gaat. De derde dag denk je, ach één tweet extra kan geen kwaad en de vierde dag zit je er weer middenin. Zo gaat dat met verslavingen. Ik moet er dus goed over nadenken of ik die eerste tweet wel moet plaatsen.

Ik ben Ingrid en feitelijk ben ik sinds ICQ al gevoelig voor deze vorm van verslavingen die het internet biedt. Gelukkig heb ik ook andere interesses zoals bijvoorbeeld het schrijven van kindergedichtjes . Uiteraard hebben mijn Pibucollega's ook meer dan genoeg te vertellen.

Bekijk alle logs van ingrid