Het stofje fenylethylamine is namelijk niet meer aanwezig in mijn lijf en hersenen.

Pure chocoladeverslaafde Numero Uno. Dat ben ik. Correctie. Dat was ik. Ik ben gestopt. Zomaar, ineens. Ik eet al zestig dagen geen koekjes, snoep en chocolade meer. Dat betekent dat ik nu, zolang ik niet verliefd word, geen verliefde gevoelens meer zal hebben.

Chocolade bevat namelijk het lieflijke stofje fenylethylamine. Dat natuurlijke stofje wordt ook door de hersenen geproduceerd bij verliefdheid. Ik heb dat lichaamseigen stofje dus niet meer. Maar volgens mij is daar best even mee te leven en zal ik mijn pret tijdelijk gewoon in andere dingen zoeken hoor. Maak je geen zorgen. Nog niet.

Want wat gebeurt er als ik binnen nu en twee maanden niet verliefd word? Dan ben ik vier maanden zonder fenylethylamine in mijn hoofd en lijf. Kan een mens overleven zonder dit verliefdige geluksstofje? Of moet ik nu extra hysterisch veel gaan hardlopen, omdat dat ook een lekker stofje in de hersenen aanmaakt en ik dan dus niet helemaal zonder enige geluksstof kom te zitten?

Nu weet ik ook heus wel dat pure chocolade, mijn, voorheen, grote liefde, helemaal niet slecht is voor de mens. Het is zelfs goed om af en toe een stukje pure chocolade te nemen. Maar ik zou ik niet zijn als ik niet rigoureus zou stoppen. Want als ik nu een stukje neem, dan mag ik vanavond geen krulletje bij vandaag op de kalender zetten en heb ik het niet goed volgehouden. Streng? Ja, streng. Kinderachtig? Ook.

Ik maak me, zoals je merkt, nu dus nog niet zo heel veel zorgen. Maar ben mooi wel voorbereid op over twee maanden, mocht ik niet hevig verliefd hand in hand over straat lopen. Misschien moet ik alvast een noodchocolaatje ergens verstoppen in huis. Ver weg. Hoog in de kast. Voor hoge nood. Want een gebroken hart door gebrek aan chocolade, zou ook wat sneu zijn.

Maar, bedenk ik in ene, in het ergste, megasuper noodgeval met enorme bijwerkingen en aanvallen van wat dan ook door gebrek aan fenylethylamine, kijk ik gewoon even naar mijn nieuwe hakken.

Ik denk dat ik dan toch echt wel een vleugje vlinder in mijn hoofd en buik zal voelen. En versla ik het chocolade-fenylethylamine-tekort gewoon weer met gemak!

Bekijk alle logs van Marlease