Weet je dan hoe een knappe man ruikt? En ruiken alle knappe mannen dan hetzelfde? Ik hoor het je denken. Neen, ze ruiken niet allemaal hetzelfde. Maar ik kan wel zeggen dat dit ruikt naar een knappe man.

Ik liep laatst ergens met iemand. We gingen een winkel in en zij keek naar lifestyle dingen voor in huis. Het was een woon-lifestyle winkel. Ik heb daar niets mee. Wit geverfde houten dingen, met blauwe accenten, heel nautisch. Want nautisch is in. Je kent die winkels wel.

Zij keek rond, ik wachtte, ik leek wel een getrouwde man, op haar aan het begin van de winkel, bij de kassa. Bij de kassa lagen dingen die ik wel leuk vond. Hartvormige ‘dingetjes’. Ik vroeg het woon-lifestyle-winkelmeisje waar die leuke hartvormige ‘dingetjes’ voor waren. Ik dacht dat ze zou zeggen dat die aan een servetring gehangen konden worden. Ofzo. Want zo’n winkel was het.

Het was als versiering. Van iets. Van iets dat je daar dan kan kopen en laten inpakken en dan koop je er voor één euro vijftig zo’n ‘dingetje’ bij en die hangt zij dan aan het cadeautje. Het wat dus geen versiering voor aan een servetring. Of voor aan een wijnglas.

Er lagen naast hartvormige, ook nog rechthoekige ‘dingetjes’, met een gleuf erin. Ze leken op uitvergrote mannen-scheermesjes. Deze keer besloot ik niet direct te vragen wat het was, maar eerst zelf te kijken. Achter een paar doosjes in verschillende kleuren waar de dingetjes op lagen, stond de tekst: autoluchtverfrisser. Met een plaatje erbij. Je kunt ze zo aan het roostertje van je luchtding in de auto hangen. Duidelijke zaak. Eigenlijk een onduidelijke zaak, want welke woon-lifestyle-zaak verkoopt nou autoverfrisdingetjes?

Er lagen testruikers. Ik begon bij de kleurtjes. Rood. Die was vies. Ik had gedacht dat rood lekker zou ruiken, maar de penetrante geur kwam tot achterin mijn oogkassen. Blauw. Blauw ruikt, hoe verrassend in die winkel, behoorlijk nautisch. Alsof je aan de mast op een zeiljacht hangt. Maar als je nou geen zeiljacht hebt, hang je gewoon die verfrisser aan je rooster in de auto en waan je je, in de file, op een jacht. Midden op de grote oceaan. Of op een Fries meer. Wat je wenst.

De laatste, de zwarte, was er niet in een test exemplaar. Ik haalde het uit het doosje, bracht het dingetje met de gleuf langzaam naar mijn neus en snoof er voorzichtig aan. De voorgaande geuren kwamen immers wat hard aan in mijn reukorgaan en daarna ook in mijn hersenen. Na de voorzichtige snuif sloot ik mijn ogen en rook nogmaals. Diep. Deze geur was fantastisch! Deze geur wilde ik bewaren, dicht bij me houden, niet alleen in de auto, maar in mijn tas, onderweg, op de bank en in bed. Ik keek het meisje aan en zei: ‘Deze ruikt naar een knappe man!’ Ze keek me ietwat verward aan, dook onder de toonbank en moest daar ineens druk iets doen. Niemand weet wat. Ik heb haar nooit meer gezien.

Ik heb de knappe-man-auto-luchtverfrisser niet gekocht. Nu heb ik spijt. Vooral als ik in de file sta. Want file rijden lijkt mij zoveel leuker met een knappe man in de auto.

Of zijn geur.

Bekijk alle logs van Marlease