Hier zit ik dan, voor het eerst alleen op een terras, zonder een afspraak of zonder dat ik op iemand wacht. Ik klets wat met de mensen die erbij zijn komen zitten en geniet van de zon. Heerlijk in mijn eentje op Oerol.

Ik kruip met mijn netbook aan een leeg tafeltje in de zon bij een café vlak bij de boerderij waar ik net twee uur heb paardgereden. Ik zet mijn netbook aan, kijk een keer naar de voorbij drijvende wolken in de hoop dat ze niet naar beneden komen in regen vorm en spreek van geluk als ik geen zwarte wolken zie. Ik surf wat op internet, bekijk mijn mail na een paar dagen weer en zet MSN aan. Mijn beste vriendin begint meteen tegen me te praten 'zit je niet meer op Terschelling?' ik antwoord dat ik heerlijk op een terras met Wi-fi in de zon zit.

Na een minuut of vijf komen de mensen uit de voorstelling, allemaal op zoek naar een plekje in de zon. Ik neem een vierpersoonstafel in beslag in mijn eentje met mijn netbook. Al snel komen er drie mensen vragen of ze erbij mogen komen zitten. 'Natuurlijk!' antwoord ik enthousiast.

Hier zit ik dan, voor het eerst alleen op een terras, zonder een afspraak of zonder dat ik op iemand wacht. Ik klets wat met de mensen die erbij zijn komen zitten en geniet van de zon. Heerlijk in mijn eentje op Oerol, of ja, op dit terras. Want op Oerol ben ik met mijn moeder en oma. Maar op Oerol ben je sowieso niet alleen. Tijdens Oerol zie je fietsenslingers van dertig personen voorbij sjezen, zitten de terrassen vol en op elke hoek van de straat staat iemand te kletsen. Tijdens Oerol is Terschelling een wereldeiland.

Het stikt hier vooral van de hippies. Van die types met omgeslagen doeken, wikkelrokken en wikkelbroeken. Echt een hoop hippies, alsof ze een blik hebben opengetrokken, die zichzelf hebben voortgeplant als konijnen en als een gek zich hebben verspreid over Oerol. Heel hippie Nederland is hier te vinden tussen 17 en 26 juni. En mijn gevoel bij deze hippies is nogal gemengd. Aan de ene kant heb ik respect voor hun manier van leven. Voor hun eigen kijk op mode, dat ze helemaal in hun eigen wereldje zitten als ze dansen en hoe het ze niks kan interesseren dat hun levensovertuiging liefde en geluk is. Maar aan de andere kant vind ik dit verschrikkelijk. Aan de andere kant denk ik doe toch een normale spijkerbroek aan in plaats van een gevonden lap stof. Scheld eens een keer lekker met tering of tyfus als je je teen stoot en hou je armen bij je als je woest staat de dansen.

Maar de liefde die deze mensen met zich meebrengen vind je op elk punt op het eiland terug. Oerol is liefde, met aardige mensen, als een familie lacht iedereen naar elkaar. Natuurlijk heb je ze er ook tussen zitten die met drie naast elkaar fietsen en gaan mopperen als je belt omdat je bijna tegen ze aanknalt, maar verder is de sfeer hier heerlijk.

Oerol is een theaterfestival, je kunt kaarten kopen en zo theaterstukken bezoeken. Ik heb er drie gepland, of eigenlijk mijn moeder voor mij. En ik dacht eraan om meer te boeken, maar ik vind zo een weekje niks doen op een eiland eigenlijk heerlijk. Ik wil wandelen in de duinen, rauzen over het strand en genieten van de mensen. Laat mij ergens op een terras een hele middag mensen kijken en mijn behoefte naar theater is gevuld. Ik denk dat ik volgend jaar weer ga, even genieten van een eiland.

Bekijk alle logs van AshaSchoonheid