Tony Soprano en Bella Swan in één film, waarin Tony een brave huisvader is en Bella een minderjarige stripper? Je verwacht het niet, maar het werkt wel. Welcome to the Rileys is een onverwacht goede film.

Soms vind ik het lastig om acteurs los te zien van hun bekendste rollen. Zo is James Gandolfini voor mij maffiabaas Tony Soprano en Kirsten Stewart is de pruilerige Bella Swan uit Twilight. Om dan een film te kijken waarin badass Tony een wat sullige huisvader speelt en brave Bella een ruige probleemtiener, vind ik erg spannend.

Gelukkig werd ik positief verrast, al na een paar minuten verdwenen Tony Soprano en Bella Swan en werd ik meegesleept door het verhaal van Doug Riley en Mallory.

Doug vertrekt met een aantal van zijn collega's naar New Orleans voor een conferentie. Hij vind het echt verschrikkelijk om daar te zijn, hoewel hij er geen problemen mee lijkt te hebben om even verlost te zijn van zijn door trauma's gekwelde vrouw Lois (overtuigend gespeeld door Oscarwinnares Melissa Leo). Sinds de dood van hun dochter durft zij het huis niet meer uit en praten ze amper nog.

Op de vlucht voor zijn collega's, komt hij terecht in een louche stripbar, waar Mallory hem uitnodigt voor een privésessie in een aparte kamer. Doug weigert beleefd, hij heeft geen interesse in een verlopen stripper die overduidelijk niet zo oud is als ze beweert. Als zijn collega's uitgerekend dezelfde bar binnenlopen, besluit hij toch met haar mee te gaan om zo een confrontatie met zijn collega's te voorkomen.

Hij betaalt haar pooier, maar vraagt of ze gewoon kunnen praten. Mallory snapt niet wat hij van haar wil en ze krijgen ruzie. Later op de avond komt hij haar tegen in een bar en langzaam maar zeker ontstaat er een vreemde vriendschap tussen de twee. Hij betaalt haar huur, slaapt bij haar in huis en knapt het krot op waar ze woont. Hij laat Lois weten dat hij voorlopig niet terugkomt naar huis en draagt zijn werkzaamheden over aan een collega.

Lois is zo in shock door de mededeling van haar man, dat ze voor het eerst in jaren het huis durft te verlaten, met een hilarische en ontroerende roadtrip als gevolg. Als Lois in New Orleans aankomt, verloopt niets zoals je het zou verwachten, met een spannende, deprimerende maar ook hoopgevende ontknoping tot gevolg.

Het acteerwerk in deze film is echt ijzersterk. Daarnaast is het niet op een set gefilmd, maar voornamelijk in New Orleans zelf, waardoor de film er erg rauw en geloofwaardig uitziet. Het sterke script, de omgeving en het acteerwerk worden ondersteund door zeer puike muziek (onder andere van Kitty, Daisy en Lewis), waardoor ik echt met heel veel plezier naar de film heb gekeken, terwijl het geen vrolijk sprookje is.

Als je dol bent op rauwe films met een enorm sterk script waarin niet alles wordt voorgekauwd, móet je Welcome to the Rileys kijken. De film krijgt van mij vier van de vijf roze kogels.

Welcome to the Rileys draait sinds 19 mei in bioscopen in Amsterdam, Den Bosch, Nijmegen en Rotterdam.

Bekijk alle logs van Judith