We hadden ons laten vertellen dat je een kinderdagverblijf niet kiest vanwege praktische overwegingen maar op basis van een 'goed gevoel'. En dus gingen wij op bezoek bij een kinderdagverblijf.

De kinderopvang-experience begon al bij de website: veel kleuren en het onvermijdelijke comic sans. De eerste paar keer dat we websites van kinderdagverblijven bestudeerden, ging er een wereld voor ons open: kinderopvang is niet zomaar opvang voor baby's en peuters - nee, het omvat een waar pedagogisch beleidsplan. Daar horen kreten bij zoals:

- "We begeleiden de natuurlijke drang tot zelfstandigheid door de kinderen veel zelf te laten doen en kleine taken te geven, die ze aankunnen, al naar gelang hun ontwikkeling."
- "Wij gaan ervan uit dat kinderen de ruimte moeten krijgen zichzelf en de wereld om hen heen te leren kennen en verkennen."
- "Kijken en luisteren naar kinderen, signaleren, wat houdt kinderen nu bezig."

We belden het dichtsbijzijnde kinderdagverblijf, kregen een informatiefolder (25 pagina's tekst in comic sans) thuis gestuurd en maakten toen een afspraak voor een kennismaking. En zo stonden we op een woensdagochtend in een ruimte waar zes peuters op de grond een krokodil nadeden terwijl de juf (pedagogisch medewerker) een liedje speelde op haar gitaar.

Onder het genot van een kopje koffie werd de werkwijze van het kinderdagverblijf aan ons uitgelegd. We mochten natuurlijk vragen stellen. Ik had geen idee wat ik moest vragen maar P. had enkele goede vragen verzonnen: over veiligheid, en of het mogelijk was om incidenteel van dag te ruilen.

Na het gesprek volgde de rondleiding: van de babygroep via de dreumesgroep naar de peutergroep. De peuters stonden op het punt om losgelaten te worden in de tuin en renden als dollen rond in het zaaltje. In de babygroep heerste serene rust. De leidster legde uit dat kinderen zich het beste kunnen ontwikkelen op de grond, en dus alleen in een wipstoeltje zitten om "uit te buiken" na het eten. Er zat net een baby tevreden uit te buiken.

Ze liet ons de boekjes zien waarin de vorderingen van de kinderen worden gedocumenteerd en een multomap met foto's van baby-activiteiten. Als je dacht dat je voor de ontwikkeling van baby's geen pedagogisch beleid nodig hebt, dan heb je het mis. Zo zegt de pedagogische theorie van Emmi Pikler:

"De zuigeling is al bij zijn geboorte uitgerust met het vermogen tot communiceren en leren. De volwassene wordt uitgenodigd de voorwaarden te scheppen waaronder dit potentieel en de autonomie van het kind tot bloei kunnen komen."

Maakt dat ons iets uit? Nee hoor: we hadden gewoon 'een goed gevoel' bij dit kinderdagverblijf. Ze hebben geiten en zijn vanaf half acht open. Wat wil je nog meer?

Bekijk alle logs van Suzan