Tegenwoordig ervaar ik wat al die hardlopende endorfinejunken al tijden voelen. Ik had een spuughekel aan hardlopen. Wie gaat er nou voor de lol rennen? Nou, ik durf het bijna niet te zeggen. Maar ik ben nu ook een junk. Niet één van de marathons. Geluk moet natuurlijk wel leuk blijven...

Ik kon nooit rennen. Ja, een stukje. Een minuut ofzo. En met een renprogramma, dat ik na drie lessen al weer zat was. Ik besloot het zelf aan te pakken. Gewoon gelijk een flink stuk. Ik hou van opschieten. Op de loopband. Want als ik geen zin meer heb, wil ik niet nog een half uur naar huis moeten te rennen. Ik maak het mezelf graag makkelijk.

Binnen een week kreeg ik mezelf met moeite twee keer vijftien minuten op de band. Rennend. Ik vond er niks aan. Mensen die beweerden dat het zo’n lekker gevoel geeft, verklaarde ik nog steeds voor gek. Ellende en vermoeidheid waren mijn enige gevoelens. Tot mijn vriend endorfine ineens aan bod kwam. Ja, zelfs bij mij!

Vanaf het moment dat ik zonder te hijgen vijfendertig minuten aan één stuk kon rennen, kwam er ineens dat geluk om de spreekwoordelijke hoek kijken. Want op een loopband is het vrij lastig een hoek om te gaan. Ik kreeg dat gevoel waar hele marathonminnende werelddelen al jaren over spraken. Dat voor mij altijd klonk als, nou ja, laat ik eerlijk zijn, hysterie. Maar het bestaat echt. Dat lieflijke stofje, waarvoor je eerst kilometers af moet rennen, komt echt op een gegeven moment in hoofd en lijf. Enzo.

U begrijpt , ik sta nu regelmatig op de loopband. Geluk te ervaren. Buiten kan ik het ook. Ik vind alleen al die vliegen die ik tijdens mijn buiten hardloop rondje eet, niet bevorderlijk voor mijn dieet. Maar misschien bevatten ze juist veel mineralen en vitaminen. Dan zou ik juist buiten moeten lopen. Voor mijn endorfineverslaving maakt het echter niks uit waar ik ren, dus ik verkies de band boven de straat. Ik ben toch al niet echt een meid van de straat, dus waarom zou ik daar mijn geluk zoeken als ik het ook op de band kan vinden.

Maar, het is nu niet zo dat ik als een gek dagelijks obsessief mijn portie geluk op de sportschool ga halen. Want laten we eerlijk zijn. Een paar nieuwe schoenen kopen heeft een gelijk gelukseffect en is stukken minder vermoeiend.

Bekijk alle logs van Marlease