Woedend sla ik op mijn stuur en ik gil; 'waarom? Waarom denk je dit te kunnen doen? Waar slaat het op?!' Woest kijk ik naar links. Shit is aan bitch.

Ik ben altijd een keurige automobilist geweest. Hield me altijd netjes aan de snelheidslimiten en als ik te hard reed, was de hoeveelheid te verwaarlozen. En toen kreeg ik een snelle auto. Als ik vooraan stond bij het verkeerslicht, hoefde ik maar een piepklein beetje gas te geven om de andere auto's ver achter me te laten.

Langzaam maar zeker veranderde ik van een beschaafde automobilist in een arrogante blaaskaak. En sindsdien word ik helemaal gek als er iemand links naast me komt staan bij een verkeerslicht. Echt, wat is het punt? Je kunt toch niet voor me invoegen, want ik rijd binnen een nanoseconde een miljoenmiljard kilometer per uur. Je kunt dus net zo goed gewoon achter me komen staan. Ik weet dat. Jij blijkbaar niet. Mensen denken dus oprecht dat hun Opel Agila sneller is dan mijn Audi A6 (fsi 3.2 quattro, bitch!) ik vat dat op als een persoonlijke belediging. Een uitdaging. Natuurlijk zijn er veel snellere auto's, maar die staan eigenlijk nooit links van mij bij een verkeerslicht.

Dus kan ik maar één ding doen. Jou een lesje leren. Woedend sla ik op mijn stuur en ik gil; 'waarom? Waarom denk je dit te kunnen doen? Waar slaat het op?!' Woest kijk ik naar links. Shit is aan bitch. Ik kijk nog een paar keer naar links, zodat ik zeker weet dat je kijkt. Beschaafde mensen kijken nooit terug. Maar mijn mede-aso's weten waar ik op doel en kijken terug. Zodra het licht op groen springt, geven we vol gas. En ik win. Altijd.

Het spreekt voor zich dat ik nóg opgefokter word als er één auto voor me staat op de linkerbaan en deze nog langzamer optrekt dan de auto's op de rechterbaan. Waarom ga je dan links staan? Bij bepaalde verkeerslichten sta ik het toe, omdat je dan vlak na het verkeerslicht nog een verkeerslicht hebt waar je naar links kunt afslaan, maar als je nog tien kilometer rechtdoor moet rijden, heb je niets te zoeken op de linkerbaan. Niets. Vrachtwagens staan dan ook haast altijd keurig netjes rechts, want zij snappen het. Als jij na tien minuten nog maar 60 km/h rijdt op de linkerbaan op een weg waar je 100 mag, moet je gewoon dood.

En ik weet het, natuurlijk weet ik het. Mijn gedrag is asociaal en compleet overbodig. En iedere keer als ik de weg op ga, neem ik me voor om me niet beledigd te voelen als iemand links naast me komt staan. Maar elke keer weer gaat het mis. Een prutsauto komt links naast me staan, terwijl er achter me nog niemand staat. Mijn rechtervoet begint te trillen, mijn knokkels worden wit omdat ik zo hard in het stuur knijp en mijn hartslag schiet omhoog. Ik voel me beledigd. Weer. Ik maan mezelf tot kalmte en kijk naar links. Ik zie een Golfje 3. Die kan ik hebben. Achter het stuur een petje met puisten. Die kan ik zeker hebben. Hij kijkt naar rechts en onze blikken kruisen elkaar. Ik kijk zo vuil mogelijk en hij kijkt snel weer voor zich. Ik besluit het niet te doen. Er is geen enkele reden om vol gas op te trekken, als die jongen voor me wil rijden, moet hij dat lekker doen. Ik laat me niet opfokken.

Het licht springt op groen.

Heel beheerst geef ik gas.

Nog voor ik door heb wat er gebeurt, ram ik maniakaal lachend mijn rechtervoet op het gaspedaal en zie hoe de Golf ver achter me blijft. Even voel ik me de koningin van het asfalt.

Tot het volgende verkeerslicht.

Bekijk alle logs van Judith