"Word je er niet gek van dat het nu steeds over je zwangerschap gaat?" vroeg een vriendin zondag. Ik denk eerlijk gezegd dat mijn vrienden er eerder genoeg van krijgen dan ik. Ik doe mijn uiterste best om ook andere gespreksonderwerpen aan te snijden, maar hier heb je het al: wéér een column over zwanger zijn.

Nu moet ik natuurlijk niet overdrijven: op mijn werk ben ik echt wel aan het werk. Elke maandag check ik Babybytes om te zien wat de stand van de foetus is (deze week: 25 centimeter en 320 gram) en drie maal daags lees ik op het Viva Forum hoe de andere zwangeren het maken. En verder werk ik gewoon.

Behalve dan als ik jonge moeder L. of aanstaande vader M. spreek tijdens de koffiepauze: wij voeren dan gesprekken vol "o ja, dat had ik ook!"-momenten. Praat ik met andere collega's dan komt ook al snel mijn zwangerschap om de hoek kijken. Paintballen op Hemelvaartsdag? "Jaaaaa, dat wil ik! O nee, dat kan niet want ik ben zwanger. Weet je wat trouwens nog meer niet kan als je zwanger bent?" (een ritje in de Python of de Vogelrok maken en van glijbanen roetsjen in het Tikibad)

Nu ik 20 weken ben, zie ik er ook al zwanger uit. Van bovenaf is mijn buik nog wel te overzien maar als ik mezelf van opzij in een ruit zie, dan denk ik: "hé, wie is die zwangere vrouw?". Ik krijg nu ook veel enthousiaste reacties. Een selectie van wat je kunt zeggen als je een vrouw met een zwangere buik ziet, terwijl je wijst op haar buik:

- "Hoe is het met the bun in the oven?"
- "Hé, hij doet het!" (die vond ik persoonlijk wel mooi)
- "Yay, I see the baby bump"
- "Ik neem nog een biertje. Jij een cola light?"

Met mijn moeder aan de telefoon praat ik ongegeneerd over baby-issues: de babykamer, wandelwagens, kwaaltjes, zorgen over de 20-weken-echo en na de 20-weken-echo het geslacht weten maar dit tegen niemand gaan vertellen (mijn moeder is nu al beledigd). Tegen vrienden beperk ik me tot: "Ik heb gewinkeld voor positiekleding maar het aanbod viel wat tegen" en "We hebben een kinderdagverblijf uitgezocht, ze hebben geitjes." Behalve dan tegen vrienden met kinderen; tegen hen ga ik helemaal los over alles wat mij bezig houdt. Dit verveelt ze waarschijnlijk nu al (net als jou, lieve lezer).

Wat het wel goed doet bij vrienden die geen kinderen hebben, zijn grappige boekjes over zwangerschap. Heel bekend is Krijg nou tieten van Claudia de Breij, een fantastisch herkenbaar relaas dat je in één avond uitleest. Ons favoriete naslagwerk is het Zwangerschapsboek voor mannen van Gerard Janssen met treffende illustraties van Job, Joris & Marieke.
Van week tot week legt Gerard uit hoe de kleine zich ontwikkelt en wat je kunt verwachten van 'de grote'. Bijvoorbeeld:

Realiseer je dat als ze een gemeen stekende pijn voelt, het irritant kan zijn als je nu op een wijsneuzerige dokterstoon vertelt dat dat heel normaal is.

P. heeft het hoofdstuk over de bevalling al gelezen toen ik 10 weken zwanger was. Je kunt je immers nooit genoeg mentaal voorbereiden op zo'n gebeurtenis.

Bekijk alle logs van Suzan