- ‹ vorige
- 5108 of 6212
- volgende ›
Als de Tweede Wereldoorlog nú plaats zou vinden, zou zo'n beetje iedereen onderduikers in huis nemen. Zeggen ze. Maar zeg eens eerlijk, heel eerlijk, wat zou jij écht doen?

Mijn opa en oma waren actief lid van het verzet. Ze hadden gedurende de oorlog onderduikers in huis en verzorgden transporten van levensmiddelen en mensen.
Deze dapperheid is helaas niet genetisch bepaald. Als ik heel erg eerlijk ben, denk ik niet dat ik het zou durven. Als ik net als mijn oma een paar peuters om me heen zou hebben, zou ik niet staan juichen om in tijden van schaarste extra monden te voeden en het risico lopen om opgepakt te worden.
Het verzet had altijd moeite met het vinden van voldoende mankracht. Zodra duidelijk werd dat de oorlog ten einde liep, meldden de mensen zich plots massaal aan. Ik zou denk ik bij die mensen horen.
En jij? wat zou jij doen? Op de barricades klimmen en onbekende mensen bij je in huis nemen om ze te beschermen, of zou je ervoor kiezen om je eigen gezin in veiligheid te brengen en de rest het zelf maar uit laten zoeken?
Reacties
12 april, 2011 - 13:43
Goed idee, hopelijk levert dit meer reacties op. Ik ga iig nog even nadenken.
12 april, 2011 - 15:45
Interessante vraag! Heb hier toevallig laatst over na zitten denken met iemand anders.
Mijn eerste ingeving is dat in een situatie waarin iemand voor mijn deur zou staan die op de vlucht is, ik die voor mijn gevoel niet zou kunnen weigeren. Ik zou zijn dood niet op mijn geweten willen hebben als ik zou weten dat ik het misschien had kunnen voorkomen.
Me aansluiten bij het verzet... ik weet het niet. De angst om mezelf en mijn familie naar de ondergang te leiden zou ook groot zijn. Ik heb in ieder geval heel veel respect voor de mensen die in tijd van oorlog vluchtelingen onderdak hebben geboden of bieden. Een echt kloppend en eerlijk antwoord zou ik pas kunnen geven als ik in zo'n situatie zou zitten.
13 april, 2011 - 11:44
Die laatste zin is een mooie waarheid. Dat gezegd hebbende vermoed ik, dat ik mits ik alleen ben, wel verzet zou plegen. Met geliefden wordt dat toch anders. Mijn toekomstige eega moet op zijn minst instemmen en zelfs dan lijkt me dat bijzonder moeilijk.
Ik denk niet dat ik bij het verzet zou gaan. Ik ben niet zo'n groepsmens. Maar als individu anderen helpen, dat wel. Zou ik dat uit lafheid nalaten, wat zou kunnen, dan zou ik dat mezelf toch kwalijk nemen.
13 april, 2011 - 11:49
Nicky schreef:
Mijn eerste ingeving is dat in een situatie waarin iemand voor mijn deur zou staan die op de vlucht is, ik die voor mijn gevoel niet zou kunnen weigeren. Ik zou zijn dood niet op mijn geweten willen hebben als ik zou weten dat ik het misschien had kunnen voorkomen.
Die gedachte gecombineerd met het feit dat de kwart van mijn familie die niet is omgebracht in de oorlog geholpen werd door mensen die op geen enkele manier profijt hadden bij het herbergen van onschuldigen, zouden mij doen besluiten om binnen mijn capaciteiten hulp te bieden.
Maar mij bij het verzet aansluiten, zou ik dan weer niet doen.
13 april, 2011 - 21:43
Jeetje wat een interessante vraag! Maar ik denk dat het geheel aan de oorlog ligt. Wie met wie oorlog heeft e.d. Als het verzet mijn belangen vertegenwoordigde, zou ik denk ik wel in het verzet gaan. Ik verveel me snel en hou er helemaal niet van als mensen ten onrechte behandeld worden. Ik weet niet of ik vluchtelingen in huis zou halen, ligt denk ik aan wie die vluchteling is. Maar het is waar, je weet pas echt wat je doet in de situatie zelf. Ik wil graag vechten voor justice, maar ik heb grenzen.
13 april, 2011 - 22:42
Oh wat lastig. Beelden van de begin scene van Inglorious Bastards schieten (ongelukkig werkwoord maarja) me te binnen.
Onderduikers? Ik denk het wel. Zou het niet over mijn hart kunnen verkrijgen dit te weigeren en gedeelde smart is halve smart.
Het verzet? Ik hoop het altijd, maar ik weet niet of ik dapper genoeg zou zijn. Ik reken op mijn overlevingsdrang die dan aangewakkerd wordt!
14 april, 2011 - 10:55
Als ik zelf vluchteling zou zijn zou ik ook graag geholpen worden trouwens. Je weet nooit in watvoor situatie je terecht kunt komen, dus ik zou dan dát doen waarvan ik hoop dat iemand anders het ook zou doen voor mij.
Nieuwe reactie inzenden