Maar wat een ander ook mag vinden, ik vond het fijn met jou vannacht

Of er een dunne scheidslijn zit tussen goed en kwaad, dat weet ik niet zeker. Vele zaken zijn duidelijk te categoriseren. Maar als het om zaken van het hart of de ziel gaat, dan wil het grijze gebied wel eens erg grijs zijn en een grens nergens te bekennen.

Onder het mom "hoe kan iets slecht zijn als het zo goed voelt". Dit kun je natuurlijk als een sticker op allerhande drugs plakken, iedere soort van alcohol, pakjes sigaretten (oh wacht...), vet voedsel, zoet voedsel. Maar ook in de sociale interactie is dit een vaak gehoorde vraag, in mijn eigen hoofd.

Voelt het zo goed omdat het niet mag, omdat het niet kan. Dat er daardoor een extra stofje in je hersenen aangemaakt wordt, waardoor het extra fijn voelt. Of is het het eeuwige conflict tussen de ratio en de emotie. Want wat het hart wil, daar is het hoofd het niet altijd mee eens. Die laat het ondersneeuwen door allemaal praktische bezwaren.

Dit is trouwens helemaal geen slecht iets, die ratio. Want sommige harten verdwalen hopeloos of komen totaal in de vernieling als daar alleen naar geluisterd zou worden. Want wat het hart wil, daar loopt niet alleen de mond van over. Ergens zo naar verlangen dat het pijn doet. Dat je bijna als een verslaafde smoesjes gaat bedenken om eraan te komen, het nog even te kunnen proeven. Om dan met ijzige discipline jezelf tegen moet houden om op dat verlangen in te gaan.

En dan, als je er zelf niet om vraagt, maar je hart erom schreeuwt, dan wordt het je soms zo aangeboden. Je ratio houdt zich stil en je hart loopt over. Om dan de volgende dag wakker te worden, de zon die door de ramen naar binnen schijnt en dat grijze gebied van welles/niettes is er niet, want op dat moment was zowel goed als kwaad gelijk. Samen als één persoon buiten alle verstand volop genieten.

Maar wat een ander ook mag zeggen, ik vond het fijn met jou vannacht.

Bekijk alle logs van Martje