Afgelopen dinsdag plaatste ik op Facebook het volgende bericht: ‘De zon schijnt alweer! Ik denk dat ik deze week maar eens verliefd ga worden’. Ik was het ook echt van plan. En ik ben het nog steeds van plan. Maar tot op heden is het nog niet gelukt...

Verliefd worden is namelijk zo makkelijk nog niet. Het is niet zoals bijvoorbeeld op de middelbare school, waar jongens en meisjes op wel meerdere klasgenoten verliefd kunnen zijn. Nee, naar hedendaagse verliefdheid moet je toch wel min of meer op zoek. Tenzij je de hele dag tijd hebt om buiten te lopen en in de kroeg te zitten. Of feestje na feestje afloopt. Maar dan is de verliefdheid nog nepper dan wanneer je het zoekt. Denk ik.

Spontane verliefdheid is natuurlijk het beste. Pats, Bam, Kaboem! Recht in je gezicht. Verliefd. Maar dat gebeurt bijna nooit. In films gebeurt dat wel heel veel. Maar dan staan er cameramensen omheen en een regisseur, dus dat is natuurlijk ook niet echt heel erg echt. Jammer.

Ik heb onderweg naar mijn werk, op de fiets, wel extra om me heen gekeken deze week. En gisteren lachte ik nog naar een meneer. Maar ik voelde geen vlinders op het eerste gezicht. Hij ook niet, anders was hij vast wel achter me aan gerend. Er stonden toch geen cameramensen omheen.

Ook heb ik tijdens een lunch bij Hotel New York, aan het water, gekeken naar een knappe zakenman in pak. Ik val op knappe zakenmannen in pak. Ik wilde hem eigenlijk vertellen dat zijn gekozen pak voor dit zomerse weer wel wat warm was. Ik heb het niet gedaan, want dan zou het alweer uit zijn voor het aan was. Ik kwam niet verder dan een blik. Wéér niet verliefd. Hij ook niet. Anders had hij mij wel een drankje aangeboden. Of zijn visitekaartje gegeven.

Ik ben nu dus al vier dagen bezig verliefd te worden. Een week heeft zeven dagen. Dus binnen drie dagen is het zo ver. Want dat stond min of meer in het Facebook bericht.

Ook al schreef ik dat gewoon hartstikke zelf...

Bekijk alle logs van Marlease