Ik ben al eerder in Dublin geweest: in 2007, voor een zomerschool. Deze week was ik er voor een conferentie. Als je voor werk op reis bent dan zie je meestal niet veel van je bestemming maar in dit geval kan ik zeggen: Dublin bevalt me wel.

Op het risico af dat ik sommige mensen ernstig beledig: het eerste wat opvalt als je aankomt in Ierland, is hoeveel het op Engeland lijkt. Ierland lijkt net zoveel op Engeland als Wales of Schotland, met als enige verschil dat het een ander land is. En in Dublin betaal je met euro's, niet met ponden.

Als ik zeg dat Ierland op Engeland lijkt, bedoel ik niet zozeer dat het weer ongeveer hetzelfde is, dat ze grotendeels dezelfde taal praten en dat je links moet rijden. Nee, het zit hem in andere details:

Ik nam een bus van het vliegveld naar de stad: een ouderwetse dubbeldekker, met een hangend geldkistje voor gepast contant geld, precies zoals in Engeland. Onderweg zag ik dat de Ieren hun boodschappen doen bij Tesco, hun kleren kunnen kopen bij New Look en hun shampoo bij Boots.

De buschauffeur was uitermate vriendelijk en liet mij weten wanneer we bij mijn halte waren. Toen ik zoekend rondliep in de straat van mijn hotel, bleven twee voorbijgangers staan om te vragen of ze konden helpen. De straat oversteken duurt eeuwig, want de voetgangersstoplichten laten lang op zich wachten en fietsers hebben reflecterende hesjes aan.

Je begrijpt: ik voelde me snel thuis. Ierland heeft de pubcultuur die Engeland ook heeft, en het grootste biermerk is natuurlijk Guinness. Op de eerste avond van de conferentie hadden we een receptie op de bovenste etage van het Guinness Storehouse. Er werd geen wijn geschonken maar Guinness - en cola voor de zwangeren onder ons.

Na afloop van de receptie doken we het Temple Bar District in. Helaas waren alle restaurants al dicht dus we waren veroordeeld tot Hungry Harry's. De fish and chips, die we daar wilden eten, was helaas uitverkocht. Friet had Harry wel. De rest van de week bleek dat de Ieren verzot zijn op gefrituurd eten. Bij onze gevarieerde lunchbuffetten waren waren altijd minimaal twee gefrituurde gerechten.

Ik had een uitstekende en betaalbare kamer, kon rekenen op goed gezelschap, en de hele week scheen de zon. Dublin: ik heb er weinig van gezien maar kan het absoluut goedkeuren.

Bekijk alle logs van Suzan